SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

woensdag 1 september 2010

Nieuws: Algemeen

HET KEEZ-TOERNOOI: EEN HAPPENING VAN SUPERKLASSE!

Puike organisatie en prima verzorging

‘Och’, denk je, ‘weer zo’n uithoudingsrace, zoals bij paalzitten, hamburgers eten, simultaan touwtjespringen met 3000 man en noem maar op’, maar niets is minder waar. Om meteen maar met de deur in huis te vallen: Hans Groenland en zijn drie kompanen gaven met dit 24-uurs Keez-initiatief een staaltje organisatievermogen weg, waar professionals nog wat van kunnen leren.

Er was letterlijk aan alles gedacht: de verzorging van de 24 deelnemers met drankjes, complete snoeptafel, heerlijk eten en tussendoortjes; een sluitend tijdschema en snelle punten- en standenverwerking; een vrachtwagen vol échte prijzen; een doordachte puntentoekenning waarvoor de uitdenker een lintje verdient; een goed voorbereid en uitgevoerd systeem van sponsoring waarbij de deelnemers elk persoonlijk op jacht gingen en samen met andere initiatieven voor een prachtig eindbedrag zorgden dat ten goede kwam aan drie goede, lokale doelen (€ 1400,-) en SVW ( € 4250,-); een gezellig muziekje en geintjes tussendoor; het gouden idee van de gastentafels waar bezoekers de degens konden kruisen met VIP ‘s, zoals bijvoorbeeld verenigingsbonzen en de burgemeester die goed bleek te keezen ; met Hans als spreekbuis met een flux de bouche (radheid van tong) waarmee hij Paul de Leeuw zeker evenaart. En zo kan ik nog wel een tijdje voortgaan.

Als ik wat jonger geweest was, zou ik zeker het organiserend viertal hebben uitgenodigd met mij samen een Evenementenbureau te beginnen, dan met het rijkelijk binnenstromende geld SVW te sponsoren om op Vitesse-achtige wijze de club binnen enkele jaren de hoofdklasse binnen te loodsen. Maar ik denk dat mijn fantasie nou een beetje op hol slaat. Was er nou echt niets negatiefs tijdens het Keez-toernooi? Ik heb me suf gezocht, maar het enige negatieve wat ik tegenkwam, waren mijn eigen prestaties op het keezbord. Redelijk goed startend liet vrouwe Fortuna me in de nachtelijke uren in de steek. Ze ging bepaald te bed. Het spel - een veredeld mens-erger-je-nieten - is een wonderlijke combinatie van inzicht en geluk-hebben. Om te starten bijvoorbeeld moet je over een bepaalde kaart beschikken en als je die niet in je handen hebt, doe je niet mee. Dat gebeurde bij mij soms vijf keer achter elkaar. Dan zit je er als een verstotene, als een paria, voor spek en bonen bij, terwijl de andere drie, zonder een zweem van medelijden ten opzichte van de oudste deelnemer aan het toernooi, op het bord meedogenloos voortrazen, op jacht naar die punten, waarnaar jij kan fluiten. Dat is mijn nicht Thérèse bij een spel 12 keer achter elkaar overkomen, maar ze gaf geen krimp en eindigde toch op de tiende plaats in de eindrangschikking, waarmee ze de familie-eer die ik met mijn plaats in de startgroep bezoedelde, kranig redde. Wat zeg je: door slaap overmand? Nee, geen seconde. De spanning van het spel hield je klaar wakker en er waren zulke enerverende eindspelen bij dat je de tijd compleet vergat en verrast werd door het eerste morgenlicht boven de groene speelvelden. Alleen al deze aanblik was een deelname aan het toernooi waard.

Dit Keez-initiatief bracht me in gedachten terug naar de jaren zestig van de vorige eeuw, naar mijn voorzitterstijd toen het begrip sponsor nog niet bestond en elke vereniging zelfstandig acties moest ontwikkelen om de verenigingskas op peil te houden. De snorrenactie waar ik mijn knevel aan heb overgehouden, konijnen een jaar vetmesten om die met kerst te verkopen, aardappels en kool verbouwen, klaverjascompetities en ga maar door. Het gaf een heerlijk gevoel, zo door dit Keez-initiatief in gedachten weer eens in het verleden rond te dwalen. Ik kreeg er overigens alle tijd voor: snotverju, weer geen opzetter!!

Jan Tamis