SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

vrijdag 2 maart 2007

Column: Het spuigat uit

Afgelopen donderdag- en zaterdagavond heerste in de kantine de biljartkoorts, een variant van de a-griep. En kortstondig aanslag op het gestel als gevolg, maar gelukkig van voorbijgaande aard. Tachtig deelnemers verdeeld over zestien poules deden een gooi naar de titel. Voor de meesten een kansloze opdracht, maar de lol is er niet minder om. Ook bovengetekende trok de stoute stootschoenen aan en deed ook voor de zesde keer weer mee. In de eerste paar edities wist ik de groep nog te overleven, maar die vlieger gaat de laatste paar keer niet meer op. Of het niveau wordt steeds hoger of het ligt ergens anders aan. Gokken op de routine is blijkbaar niet meer voldoende, en de materiaalkeuze zal ook wel een rol spelen. Omdat ik geen keu bezit, heb ik er eentje bij een rommelparadijs in Langedijk op de kop getikt. Met een likkie verf hoopte ik op een schokeffect. Eenmaal in de arena bleek het, in vergelijking met al die schroefexemplaren, wel een erg korte keu te zijn. Gelukkig nog wel langer dan een lontje. Anders was het misschien een slagveld geworden. Het eerste slachtoffer had Nico Winter moeten zijn. Na een 5-0 voorsprong, en 9-9, glipte de zege door mijn vingers. Tussen de volgende partij zat ruim twee uur, dus tijd genoeg om de bittere pil drastisch weg te spoelen. Wat Ton Botman in de tussen-tijd geslikt heeft weet ik niet, maar binnen drie beurten stond ik weer aan de bar, 0-10. Na deze oorwassing was de missie om bij de eerste twee te eindigen een kansloze geworden. Zeker als Hans Dekker nog op het ontbijt staat. Na een rommelig begin, demarreerde hij naar een 2-10. Puntloos begon ik het laatste duel tegen het eveneens puntloze Paul Blokdijk. Een regelrecht degradatieduel. De eer werd met een 4-3 zege gered. Hans en Nico gingen verder. Ton had na de eerste dag goede papieren, maar ondanks dat zijn aanhang zaterdag elk punt luidruchtig bejubelde bezweek hij onder de immense druk. En zo liggen vreugde en verdriet naast elkaar op het biljart. Met mijn 15 caramboles over vier duels ligt een finaleplaats duidelijk nog niet in het verschiet. Dat moet volgend jaar anders. Dan ben ik het gedekker zat en zal als een botman op de blokdijk tekeer gaan, waarbij een strenge winter kinderspel is. U bent gewaarschuwd.