SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

zaterdag 7 april 2007

Column: Het spuigat uit

Afgelopen zondag trok ik mijn stoute fiets uit de berging en vertrok, gesterkt door een aangenaam zonnetje en een prettige rugwind, naar Heiloo. Vertrouwende op mijn veldenkennis van vroeger dacht ik zo op het stadion van Foresters aan te sturen. Maar helaas. HSV stond wel op borden aangegeven, maar niet die andere club. Na een paar keer vragen arriveerde ik dan toch op het minderwaardigheidscomplex. Meer dan twintig minuten te laat. Nu maar hopen dat SVW de weg niet kwijt is. Gezien de slechte ervaring van vorige week tegen EVC, vroeg ik me vertwijfeld af hoeveel doelpunten ik gemist had. Het viel mee, 0-0. Afgelopen zaterdag stond een artikel in de krant, waarin Onno Catshoek Mr SVW’27 genoemd werd. Maar ik stond die eerste helft naast een SVW-icoon uit de vorige eeuw: Cees van Stralen. Mijn zondag kon niet meer stuk. Hoewel het scorebord van slag was, werd de ruststand doelpuntloos aangevangen. Pas in de tweede helft kwam ik erachter wie de onbekende man was, die in de rust met trainer Gerard van Stralen meeliep naar de thee. Dacht eerst nog dat het de oefenmeester van Forester was. Maar het bleek Dick Knijn te zijn. De assistent van het aankomende seizoen heeft zich nu alreeds een zitplaats op de bank bemachtigd. Dit ten koste van Ferdinand Hofland. Vrijdag kreeg hij een telefoontje met de mededeling dat er geen plaats meer voor hem was, het werd te druk in de dug-out. Vreemd verhaal, zoveel ruimte neemt hij toch niet in beslag. Ondanks dat hij ’slechts’ toeschouwer was, werd hij door spelers in de feestvreugde gedeeld. Want jawel, SVW scoorde om 15.25 uur de winnende treffer. Doelpunten-maker Cengiz Ozhazinedar had goed naar de foto van Onno in de krant gekeken: met een rake kopbal. Kostbare punten in de strijd tegen het degradatiespook. Met een assistent-Knijn op de bank en een assistentscheidsrechter-Konijn langs de zijlijn is het paasoffensief ingezet. Alleen jammer dat Ferdinand het haasje is. Maar niet getreurd mannenbroeders, voor de laatste twee wedstrijden luidt het motto: opvreten dat gras