SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

maandag 3 augustus 2009

Nieuws: Algemeen

Ik heb Jan pas goed leren tijdens de nazit van het GZM-Ab Zwemmer zaalvoetbaltoernooi voor de pupillen in december 2003. Wij waren voor de pupillencommissie op zoek naar een commissielid Toernooien. Na een zeer korte uitleg van de functiebeschrijving zij Jan “Ja, is goed dat doe ik”. De rest van de avond was zeer gezellig, met de ene na andere Portie Mix van Jan.

Later begreep ik dat “Nee”zeggen niet in Jan zijn woordenboek voorkwam, het maakte niet uit maar Jan wilde altijd iemand helpen. Zelfs als hij tot 22:00 uur op de brug moest zijn, presteerde hij het om vanaf 19:00 mee te gaan helpen met oud papier ophalen. Hij had uiteindelijk geregeld dat hij om 17:30 uur van de brug af kon maar had tussendoor ook nog een klusje in Beverwijk, de afloop kan je raden.

De woorden “alles komt goed” blijven bij mijn in het geheugen staan. Dick Tromp en ik zorgde voor het wedstrijdschema van de toernooien, Jan regelde de verenigingen. Toen Jan nog op de brug werkte waren in het algemeen de zaken goed voor mekaar, echter toen Jan het steeds drukker kreeg met zijn bedrijf “Klusexpert ” wou er wel eens iets tussendoor schieten. Dick en ik moesten dan ook op de toernooidag zelf het programma diverse malen omgooien, wij raakte al aardig in de stress. Jan zag dat ook en moedigde ons dan ook diverse malen aan met de woorden “Alles komt goed!”. En gelijk had hij, want het toernooi werd uitgespeeld en na afloop zaten wij lachend aan een biertje met natuurlijk een Portie Mix.

“We moeten veel meer doen voor de jeugd”, zij Jan. Hij was dan ook de man achter de legendarische Texel en later Egmond voetbalweekenden voor de jeugd. De kinderen maar ook de ouders die hier aan meegedaan hebben, kunnen spreken van een onvergetelijk happening. Ook bij de bestaande activiteiten was Jan altijd actief betrokken, en zijn enthousiaste werkte als doping.

Het Pannaveldje bij SVW was ook een idee van Jan. Uren hebben Jan, Gerard Pancras en ik hieraan gewerkt. Ook de zeer spontane opening van dit Pannaveldje was een brainwave van Jan. Oproepje op de website, frituurpan naast het veld een opkomst van zón 10 kinderen en knallen maar. Zelfs 1 keer het veldje verhuist naar Bar Café ’t Waertje voor een pannatoernooitje, kwamen er wel achter dat het vervoeren niet zo eenvoudig was. Dit was dus maar eenmalig.

Hij was ook coach van ons elftal, ook hier kon je niet om hem heen. Soms was er geen scheidsrechter en toen ging Jan deze functie maar uitvoeren. Jan presteerde het om de hele wedstrijd niet te fluiten, “het gaat allemaal zo snel” zei Jan dan. Was voor ons natuurlijk een groot compliment.

Kan nog wel even doorgaan. Bijvoorbeeld de uitjes van Biljartvereniging “De klos”, de kippenpootjes tijdens het 10 over Roodtoernooi, de verklede kampioenshuldigingen, de feesten en partijen, etc. Jan was altijd zeer nadrukkelijk aanwezig, en altijd vrolijk en vooral zeer behulpzaam.

Jan was er altijd voor zijn kinderen Lindsey en Jordy. Het maakte niet uit waar of hoe laat, of hij klus had of andere afspraak, Jan was er voor zijn kinderen. Toen hij nog op de brug werkte kwam hij regelmatig tijdens zijn dienst tussendoor naar SVW om naar Jordy te kijken om daarna weer naar Amsterdam te gaan om zijn dienst af te maken. Het verhaal gaat dat de boten dan voor de brug in de file stonden, maar of dat waar is?

Joke, Lindsey en Jordy jullie hadden een bijzondere, sociale en fantastische man en vader. En namens SVW’27 wens ik jullie heel veel sterkte en kracht in deze zeer moeilijke tijd.

Menno Botman,