SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

maandag 14 september 2009

Nieuws: Voetbal

SVW '27 B5 - Strandvogels B2
(uit Onderdijk, gemeente Wervershoof)

Zaterdag 12 september: Voordat ik aan mijn verslag begin, zet ik eerst enkele zaken recht die krom in het verslag van 5 september stonden.

* Luke moet zijn Luuk en Tom ziet graag dat zijn naam als Thom wordt geschreven.
* En de zin: De tweede punt krijgen wij om de oren als de bal over Kevin stuit, moet zijn: De tweede punt krijgen wij om de oren als de bal over Melvin stuit. Waarom? Omdat volgens Kevin nooit een bal over hem heen stuit. Waarvan akte! Belangrijke vraag vóór aanvang van de wedstrijd: WAAR IS NIKAI MET DE SHIRTS? Gelukkig weet Hans hagelnieuwe rode shirts met de opdruk ‘Intersport’ te ritselen.

Zo nieuw dat de vouwen er nog in zitten. Saillant detail: zelfs de scheidsrechter verschijnt in een rood shirt en zwarte broek. Beide teams herkennen de man aan z’n zwarte kousen en het fluitje in het hoofd. Als vlaggenist fungeert de vader van Kevin en Jurgen [Bert moest tennissen volgens zijn zoon]. Bij Strandvogels rent om beurten een wisselspeler met het vlaggetje langs de zijlijn.

Vandaag spelen: Kevin, Dajo, Thom, Thomas, Mohamed, Richard, Thijs, Jurgen, Marijn, Luuk, Melvin. Al direct na aanvang knalt Luuk de bal via de achterlijn (foei) in het doel. Terecht wijst de scheidsrechter het doelpunt af. Opeens zijgt de keeper van Strandvogels neer als een bal met kracht tegen z’n maag belandt. Tijdens dit intermezzo gaat de waterfles even rond binnen de B5. Let op: we onderbreken de wedstrijd niet voor een plaspauze. Hans schreeuwt bijna z’n longen uit z’n lijf. Richard zet een prachtige poeiert voor het doel langs die Thom er alleen maar hoeft in te tikken.

Maar wat gebeurt er? Thom mist giga en knalt bijna tegen de paal aan. Je had het commentaar langs de kant eens moeten horen (en opschrijven..). Luttele minuten later krijgt Richard op aangeven van Kevin weer een kans en benut die – begrijpelijkerwijs – zelf. De wedstrijd is gewonnen; het eerste punt verschijnt op het denkbeeldige scorebord aan de overkant van het kunstgrasveld.

Thomas krijgt de bal ook goed aangespeeld, maar zijn schot stopt in de handen van de keeper die vervolgens in zijn vuistje lacht. De achterhoede zit potdicht door snelle reddingsacties van Jurgen en acties van Marijn. Niet snel, want Marijn beweegt erg ongelukkig over het veld. Het zal mij niets verbazen als hij er na de pauze uit gaat. Via Thiijs en Mohamed krijgt Thomas de bal op z’n nikes en schiet ‘m snoeihard tegen de paal. Prrrt; het rustsignaal klinkt.

Het valt direct op dat de scheidsrechter nú een geel shirt aan heeft. “De coach van Strandvogels maakte opmerkingen.” We zitten nog in de eerste minuut als Thomas een prachtige voorzet geeft aan Thom en gelukkig scoort. Een makkie, omdat de keeper meters uit het doel komt. Je had het commentaar langs de kant eens moeten horen (en opschrijven..). Strandvogels trapt af en weet direct te scoren.

De stand is 2 tegen 1. Nu gebeurt er een tijdlang niets spannends. Of het moet het aanmoedigen, het geven van welgemeende aanwijzingen langs de kant zijn. Voor een buitenstaander moet het overkomen als een kakofonie van klanken. Langs de kant vang ik op dat kunstgras te boek staat als akoestisch gras: het draagt het geluid… (we onthouden deze opmerking). Marijn staat langs de kant. Hij heeft last van hielspoor. Een wat? Even horen wat dokter Van der Meulen er over zegt:

Bij hielspoor is sprake van een uitstekend stukje bot aan het hielbeen. Onder de voet loopt een peesblad dat aanhecht aan de hiel en aan de voorvoet. Door overbelasting of verkeerde stand van de voet kan veel spanning komen te staan op dit peesblad. Door die trekkracht kunnen kleine scheurtjes ontstaan op de plaats waar de peesplaat aan het bot aanhecht. Bij de genezing van die aanhoudende beschadigingen - de scheurtjes – kan hielspoor ontstaan.

De medische term voor hielspoor is calcaneusspoor, naar het Latijnse woord voor hielbeen (calcaneus). Na een flinke schouderduw rolt Thomas over het kunstgras en verdwijnt geblesseerd naar de kant. Voor Marijn doet ene Jesper mee; voor Thomas even niemand. Plots een hoop tumult in het 11-m-gebied als de scheidsrechter resoluut een penalty aan ons toewijst. Mohamed neemt ‘m kalm en schiet beheerst in. De bal gaat naar de andere kant waar wij goed wegkomen met een ‘oei-net-naast-bal’.

In de hectiek van het terugspelen verliest Thijs z’n voetbalschoen. Je had het commentaar langs de kant eens moeten horen (en opschrijven..). Mohamed krijgt via Luuk de bal en schiet vanaf een behoorlijke afstand net over de lat. Een aanval van Stormvogels eindigt in een kluwen van armen en benen met als resultaat: een doelpunt en een geblesseerde Melvin. Zelfs met de wonderspons lukt het niet Melvin op te kalefateren.

Mohamed trekt de keeperuitrusting aan en is vastberaden te redden wat er nog over is van de resterende speeltijd. Melvin strompelt naar de zijlijn. STERKTE! De coach van Strandvogels roept zijn spelers tot de orde: “We gaan niet leggen in het gras, we zijn geen weidevogels.” Ja, echt, hij zei ‘leggen’ in plaats van ‘liggen’. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd, want even later krijgt Mo (zo noemen z’n medespelers hem) een fraai doelpunt om de oren. Tis 3 – 2. Kevin tikt nog een behendig balletje naar Dajo en die weet net naast te schieten.

Beter oefenen tijdens de training, zoon. Even later ligt er weer een speler van Strandvogels op het kunstgras. De coach roept dat hij op deze manier erg snel door z’n water is. Misschien is het een gek idee een kraan halverwege de velden te plaatsen. Inderdaad, een rare suggestie. Jesper weet de bal nog in handen van de keeper te schieten. De scheidsrechter stuurt Kevin voor enkele minuten naar de zijlijn, omdat hij een opmerking maakte over het natrappen van een speler.

Gedurende de laatste minuten gebeurt er weinig tot niets spectaculairs in het veld, behalve het commentaar langs de kant dat ik overigens niet opschrijf. De scheidsrechter fluit af. Piet van der Meulen raapt een leeg patatzakje op (niet van hem) en deponeert het in een vuilnisbak. “Graag vermelden in het verslag a.u.b.” En met een “Doe ik, Piet.” sluit ik deze lange ‘Vierkant achter de bal’ af.

Menno Thirij