maandag 2 november 2009
Nieuws: Voetbal
Zaanlandia B4
vs
SVW '27 B5
Zaterdag 31 oktober 2009:
Melvin is voor twee wedstrijden geschorst. Daaraan ligt het akkefietje van zaterdag 10 oktober ten grondslag. Enfin, het zij zo, maar nu over tot de wanorde van deze zaterdag. Verzamelen om 11:45 uur; uit beleefdheid wachten wij nog enkele minuten totdat ook coach Hans arriveert. Vervolgens naar Zaandam.
Volgens informatie in het mededelingenkastje spelen wij om 13:00 uur op veld C. Eerst een bakkie koffie met Ton en Piet. Journalistiek graafwerk leert ons dat Zaanlandia op 1 april 1912 is opgericht. Aangezien het veld nog niet vrijgegeven is, spelen de jongens wat in langs de kant. Prompt belandt een dure bal op het plat van het kleedhok. Luttele seconden later staat Kevin op het dak om de bal terug te halen. Thomas showt ondertussen zijn nieuwe Nikies: Thomas 8. Via internet zelf ontworpen en laten maken. De kosten bedroegen slechts € 149,00.
Om 13:10 uur begint onze wedstrijd. Als arbiter treedt aan Lucien Kuiper; een gewone vrijwilliger in zijn spijkerbroek en lichtblauwe trui. Dus niks scheidsrechterskleding. Zo kan ’t ook, maar of dat professioneel is…? Ton – ja wie anders - biedt aan te vlaggen. SVW zet direct druk op de ketel en na vijf minuten ketst een schot van Kevin via de paal in het doel (0-1). Zeven minuten later is het weer raak als Nikai na een inworp van Kevin de (0-2) scoort. Een Zaanse dame vraagt aan Piet van der Meulen: “Weet u wat de stand is?” “Twee-nul voor ons,” zegt Piet. “Nou, dan ga ik niet bij u staan!” is haar reactie. Tis dat we spieren in onze kaak hebben, want anders bleef-ie vanzelf open staan.
Zaanlandia windt de veer op en ook daar beginnen ze te voetballen. Met een fraaie redding van keeper Mo tikt hij de bal net over de lat. Nikai weet even later de bal nog snoeihard in het zijnet te schieten, maar dat levert nulkommanada punten op. Zaanlandia benut een hoekschop prima, want het levert via een kopbal een punt op (1-2). Even later is het weer raak als een e-r-r-u-g r-u-s-t-i-g terugspeelballetje Mo fataal wordt (2-2). We staan gelijk.
Het publiek van het thuisspelende cluppie begint zich nu fanatiek met de wedstrijd te bemoeien en aan te moedigen. Zaanlandia krijgt nog een kans, wat heet: KANS, maar gelukkig voor ons rolt de bal net vóór het lege doel langs. Nikai krijgt een elleboogstootje tegen het hoofd. Zo eigenwijs als ‘ie is accepteert hij geen wonderspons. Ach, het is ook op slag van rust. Prrrt, daar fluit Lucien al af. Wij haasten ons naar de kantine en ik bestel daar enkele bekers koffie. Ah, daar is Lucien ook al. En tegen de uitbater van de kantine: “Geef mij effe snel een kop koffie, want ik moet zo weer fluiten!” Blijkbaar is de man bekend binnen de vereniging, want hij krijgt zijn koffie met voorrang, dus nog vóór mij, aangereikt.
Na de rust treffen wij Luuk als wisselspeler in de dug-out aan. Nou ja, dug-out. Het is net een houten kist met een zitplank en een dak erboven. De maximale hoogte bedraagt 1.45 m. Als je daarin zit en jouw team scoort, dan zeker niet juichen en opspringen, want anders heb je kans op een hoofdpijn en een flinke bult op de kop. Voor mij is het lage ding een handig schrijftafeltje. “Meneer, schrijft u voor de Zaankanter?” “Nee, mien jong, ik noteer krabbels voor de SVW’er in Heerhugowaard.” “Oo.”
Ondertussen schiet Richard de bal hard op doel. Wordt gestopt door de keeper. Marnick maakt in het strafschopgebied een schuiver (op z’n Engels: sliding) op de bal. Gelukkig gebaart de scheids dat het een vrije schop voor Zaanlandia oplevert. Na het opbouwen van een ‘muurtje’ en diverse aanwijzingen door coach en aanvoerder Jurgen neemt de tegenpartij een aanloop en schiet ECHT METERS NAAST. Tis bijna lachwekkend! Als wij vanaf de zijlijn mogen ingooien, dan heten wij ‘Groen’ in plaats van SVW. Zaanlandia neemt de bal over en dendert richting Mo. De bal gaat tussen zijn benen door (panna) en net voor de doellijn redt Mo. Pfff, daar komen we goed weg.
Terecht Hans’ geroep: “Jongens, van het doel af!” Weer een aanval van Zaanlandia en warempel het is een doelpunt. Ton, onze vlagger, maar ook supporters van de tegenpartij roepen het al: hands! Gelukkig luistert de scheidsrechter naar Ton en geeft een keeperbal. Deze wil ik jullie niet onthouden: op diverse plaatsen langs de kant van het speelveld liggen lapjes kunstgras. Marnick loopt tijdens een gevecht op de vierkante decimeter een scheenbeenblessure op en verlaat hinkend het veld. Thomas redt op fabuleuze wijze door de bal voor ons lege doel weg te tikken (Nikies Thomas 8, hè?!). Tijdens de laatste minuten pegelt Richard de bal nog richting keeper, maar helaas: wonderen bestaan nu niet meer.
In de slotfase krijgt Mo nog applaus voor een wereldse redding. Volgens mij eet Mo driemaal in de week spaghetti, anders kun je niet zo lenig zijn. Met een stand van (2-2) sluiten wij deze wedstrijd. Hans deelt aan iedere eigen speler nog een vrijkaartje uit voor het 1e op een zondag. Als je er geen gebruik van maakt, dan kun je het altijd nog op ‘Koopplein Heerhugowaard’ aanbieden. De bazzel! Je bedoelt: de mazzel? Zie maar.
Menno Thirij