SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

dinsdag 9 februari 2010

Nieuws: Voetbal

Strandvogels B2 - SVW'27 B5

Zaterdag 6 februari 2010:

Op zaterdag 12 december sloten wij het jaar 2009 met deze wedstrijd af en nu beginnen wij 2010 tegen dezelfde tegenstander. Hoe raar kan het balletje rollen. In de tussentijd niets anders gedaan dan geoefend met sneeuwballen, want er viel geregeld genoeg van dat witte goedje. Voor nu voldoende gezeverd: over tot de orde van deze zaterdag.

Gerard van Diepen stelt zich voor en vertelt dat hij Hans ondersteunt tijdens de trainingen. TOP toch, dat deze ouders zich belangeloos inzetten voor onze jeugd! Onderweg naar Onderdijk gaan de mistachterlichten aan. Grijs was nog nooit zo grijs. Het enige wat daarbij afsteekt is het bont en blauwe oog van Jurgen. Tijdens een ‘vriendschappelijk’ partijtje in de zaal bonkte er iemand tegen zijn gezicht aan. Gastspeler is vandaag Kevin Jansen (uit de B4). We zijn ruim op tijd in Onderdijk. Het zicht is minimaal: vanaf de kantine zien we de overkant van het veld niet.

We laten ons niet uit het veld slaan en nemen een afwachtende houding aan in de kantine. Immers, een optimist zegt: “Trekt wel op die mist”, terwijl een pessimist het houdt bij: “Wat ’n pest mist”. En warempel: om 14:30 uur fluit de scheidsrechter af, waarbij in ieder geval alle details van het speelveld redelijk zichtbaar zijn. Langs de kant van het kunstgrasveld, bijna in de dug-outs liggen nog enorme hopen sneeuw met daarop zwarte rubberen bolletjes. De vader van Luuk gaat vlaggen, maar niet nadat hij van Piet van der Meulen gifgroene wanten heeft gebietst. In de vochtige dug-out nemen plaats Marijn (geblesseerd) en Dajo. Zelf blijf ik staan en schrijf met potlood, omdat de miezerige ijskoude regen mijn balpen uitschakelt.

Piet staat ondertussen te blauwbekken van de kou. Ons team heeft er zin in en zet direct druk op de ketel. Binnen enkele minuten schiet Nikai tegen de paal en even later knalt Mo de bal tegen de lat. Een hoekschop, genomen door Kevin, resulteert in een fantastische kopbal naar beneden door Nikai. Naar beneden? Ja, stel je voor hoe een geit de horens naar de grond richt, maar dan anders en stel je dan Nikai voor als geit. Enfin, het is 1 – 0 voor ons. De wedstrijd verhardt zich en alle spelers hebben duidelijk last van de kou. Ik zie veel spelers met handschoenen aan. Zo beent Nikai met de Nike-handschoenen van Dajo over het veld. En wie geen handenwarmers heeft, die trekt de mouwen van het shirt over de kleumerige handen. En alle spelers rennen zich continu warm.

En als ik zeg alle spelers, dan bedoel ik ook alle spelers: Jurgen, Kevin (2x), Nikai, Richard, Thomas, Thijs, Jaimy, Mo en Luuk. Melvin staat eenzaam zijn doel te verdedigen voor als er af en toe een verdwaalde bal zijn kant op komt. Aan beide kanten slordig spel door ‘uitballen’. Opeens geeft Thomas een klein passje (volgens Marijn een klein tikje) naar Nikai en die weet op wonderbaarlijke wijze de 2 – 0 te maken. Daarna schrijf ik een tactische manoeuvre op, waarbij in ieder geval Thomas en Jurgen betrokken zijn, maar aangezien mijn schrift zo slecht is dat ik niet kan teruglezen wat ik geschreven heb laat ik het bij deze opmerking. We gaan de rust in met een welverdiende voorsprong. Wij genieten in de warme kantine van dampende koffie, terwijl de jongens in de warme kleedkamer koude limo gepresenteerd krijgen.

Hete thee zou een passend alternatief zijn. Na de rust wisselt Hans Thomas met Dajo. Kevin probeert een achterbal binnen te houden, maar belandt tijdens deze soloactie tegen een reclamebord van Fixet. Wel, je kunt zeggen wat je wilt, maar hij fikste het toch maar wel. BOEM is ho! Opeens een hoop tumult voor ons doel; diverse kopballen achter elkaar. Het lijkt wel ballet voor puberende jongens. Hans schreeuwt aan de overkant van het veld: “DAJO BREED!”. Maar goed dat ‘ie een vastzittend gebit heeft, anders lagen z’n neptanden nu op de kunstgrasmat. Je raadt het al: Dajo gaat BREED en geeft even later een voorzet richting Nikai. Nikai rondt af en zo is het 3 – 0. Strandvogels komt nog een paar keer gevaarlijk voor doel. Een schot tegen de paal stuitert terug in het veld en dan komt Melvin languit in actie. Ja, door die redding moet nu zijn keeperkleding in de was.

Luuk besluit de bal in het spel te brengen. Haast komisch klinkt zijn: “D’r is niemand”. Dan maar op goed geluk de bal het veld in trappen. Op slag van het eindsignaal haalt een speler van Strandvogels Jurgen onderuit. Tijdens het neergaan, haalt hij die speler ook onderuit. Terecht stuurt de scheidsrechter hem ter afkoeling voor vijf minuten naar de kant. Jurgen, beloof dat je zoiets nooit meer doet: met fair play bereik je het meest. Als de scheidsrechter eindelijk affluit, haast iedereen zich – na het handjes geven - naar de warme kleedkamer. In de auto krijg ik eindelijk weer gevoel in mijn tenen. Voorlopig niet meer naar Onderdijk, want daar is het bokvroren! (errug koud).

Menno Thirij