maandag 7 september 2009
Nieuws: Voetbal

Zaterdag 5 september 2009: Een nieuw seizoen heeft als voordeel dat alle teams met nul punten beginnen. Vandaag staat een vriendschappelijke wedstrijd tegen Kolping Boys B3 uit Oudorp op het programma. Hans Engel geleidt de B5 met daarin – volgens de supporters langs de kant – de volgende (wissel)spelers: Melvin (keeper), Mohamed, Marnick, Dajo, Thomas, Tom, Jaimy, Kevin, Luke, Thijs, Richard, Jurgen, Marijn en Nikai. Jurgen krijgt Wibra-tape om z’n arm als teken dat ‘ie aanvoerder is. Och, het tape zit ook om z’n kousen; reuze handig dat plakspul. Z’n moeder sjort het koord in z’n sportbroek nog even stevig aan. Bert Ruijs oppert dat hij best wat extra lichaamsbeweging kan gebruiken en biedt aan als grensrechter te fungeren. Hup, daar wappert het geblokte vlaggetje langs de lijn, maar ook veeal in het veld. Bert neemt het niet zo nauw met het begrip ‘langs de lijn’.
Het team van KB is nog niet helemaal op ‘oorlogssterkte’, want er staan drie lange slungels in het veld met rugnummer 10. De term vriendschappelijk partijtje is sterk overdreven, want het gaat er soms stevig aan toe. Gelukkig houdt de scheids beide teams strak in het gareel. Opeens een hoop tumult op het veld als blijkt dat een KB-er gewond op de grasmat blijft liggen. Piet van der Meulen wandelt er rustig heen om verzorgende taal te bezigen tegen de jongen met een flinke kneuzing aan het onderbeen. De stevige wind speelt beide teams parten. Vóór de wind levert dat flinke wegwaaiballen op en tegen de wind in ‘heimweeballen’. Nikai krijgt een fantastische kans en zet die om in het eerste punt. Even later maakt KB er gelijkspel van via een lullig balletje; niet eens hard, maar een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Melvin is er woest over en trapt van kwaadheid een aantal keren tegen de doelpaal. Alsof die doelpaal er iets aan kan doen. Iets verderop in de wedstrijd denkt KB weer te scoren, maar gelukkig is daar Bert die tijdig vlagt voor buitenspel. Het spel gaat gelijk op, waarbij het mij opvalt dat het vriendschappelijke er duidelijk af is: vasthouden aan het shirt, duwen, tackelen. Voor alle wedstrijden moet gelden: altijd fair play en vooral geen commentaar op de scheidsrechter leveren!
Even een korte pauze. Het valt mij op dat een speler van de B5 op het terras een sigaretje komt roken: je moet toch bij je team in de kleedkamer zijn? Na rust nieuwe kansen. Af en toe gaat de bal nét over het doel; uiteraard ligt dat in dit geval duidelijk aan de wind. De tweede punt krijgen wij om de oren als de bal over Kevin stuit. Da’s jammer. Enkele minuten later wordt Nikai in het strafschopgebied gehaakt. De enig juiste keuze van de scheidsrechter is het toekennen van een penalty. Kevin mag ‘m nemen en weet de bal op beheerste wijze langs de keeper te jagen. De stand is weer gelijk: 2 – 2. Volgens de encyclopedie van ene Sandra staat voetbal bekend als een duw- en treksport. Waarschijnlijk bij rugby gekeken? De grensrechter van KB is heel resoluut: als een speler van KB de bal uittrapt, dan laat hij die door de speler zelf ophalen. Thomas krijgt een prachtkans door vanaf - pak ‘m beet -twaalf meter de bal snoeihard tegen de paal te schieten. Het levert langs de kant een prachtige “OEI!’”op. Een KB-er weet met de hand te scoren. Verontwaardiging alom, maar gelukkig is daar onze Bert die het zag gebeuren en daarover de scheidsrechter informeert. Tot slot nog een hoekschop op ons veld, waarbij de bal in het zijnet verdwijnt. Eén supporter uit Oudorp ziet het niet helemaal goed en juicht luidkeels: “JAAA”. Termen als ‘Blindengeleidehond nodig’ en ‘Hans Anders’ klinken dan niet geheel onverwachts. De scheids fluit af en ik verbaas mij erover dat sommige spelers op sokken en/of blote voeten naar de kleedkamer lopen? Misschien in de komende week toch nog snel langs Sport 2000 om een paar ruimere voetbalschoenen te kopen?
Menno Thirij