SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

Home ›› Pupillen ›› SVW '27 E1 ›› Nieuws

maandag 14 februari 2011

Nieuws: Voetbal

Thriller
op de
Kabel !

Vrijdag 11 februari.

,,Hei pa weetje tegen wie moeten we morgen? ‘ Vraagt Arif. ‘Zeg het maar, ‘‘ zei ik. ,,Ene Victoria O uit Obdam’’ antwoordde Arif. ,,Hoezo ene Victoria O, toen je met KSV kampioen was geworden waren ze tweede en ging het om het doelsaldo, wel een goede ploeg hoor. ‘’ ,,We zien het morgen wel, maar ik denk dat we gaan winnen, ‘’ zei hij. ,,Oké jongen dat zien we morgen wel, maar nu moet je naar bed, want het is al half tien, je moet morgen heel vroeg op . ‘‘ Ik kreeg nog een kus van hem en hij ging slapen. Wel een positieve cynisme, maar hij loopt niet naast z’n schoenen, dacht ik en ik was heel erg benieuwd.

Zaterdag 12 februari.

Half negen waren we bij de Kabel, koud en verschrikkelijke regen met wat wind erbij. Arif ging naar de kleedkamer toe, ik naar de kantine voor een lekker warm bakkie en wachten tot de jongens het veld opkwamen. Om negen uur ging ik naar de tribune en de jongens waren al klaar. De wedstrijd begon en ik zag dat we met vijf man en de keeper speelden. We speelden met een man minder, want Roy P zijn wedstrijd shirt miste en ging de kleedkamer in om te zoeken.

We speelden Erik op doel, Colin centraal, Thijs rechts, Arif links achter, Roy D, Alpay en Roy P (als hij terug was) voorin. Eerste tien minuten met een speler minder speelden we heel goed geconcentreerd, compact en we maakten de ruimte kleiner zodat Victoria O totaal in de war was en ze hadden er geen antwoord op. Onze jongens gingen heel goed tikken en via de zijkanten met opkomende backs druk zetten. Dat leverde een paar hele mooie kansen op die er net niet ingingen. Uit zo’n goede aanval en goed doorlopende Thijs scoorde hij een heel mooi doelpunt: 1-0 voor ons. ,, Zo lekker, met een speler minder 1-0 voor. Als Roy P terug is maken we het af. ‘’ Roy P kwam terug en had een ander shirt aan dan de jongens, ik dacht misschien was dat allemaal de bedoeling om promotie te maken voor de nieuwe SVW shirtjes, maar het was niet zo. Het shirt dat hij aan had was van Colin en die was groen, dus had hij die aangedaan. (omdat hij zijn wedstrijd shirt niet kon vinden.)

We waren een minuut compleet en Victoria O scoorde : 1-1. Na de gelijk maker kreeg de wedstrijd een hele andere draai. Victoria O kreeg vleugels en met de hulp van hun fanatieke aanhang gingen ze de beste eerste helft van het seizoen spelen. Ze werden ook geholpen door onze jongens, die vielen uit de organisatie en speelden niet zo georganiseerd als de eerste tien minuten. De jongens gingen wel goed tikken, zijkanten goed gebruiken, maar als het ging om de laatste pas en het afmaken ging het verkeerd en de laatste man van ons Colin Thijs of Arif waren meteen in de problemen, omdat een lange bal naar voren ging en het was de situatie twee tegen een. Dat was het dan wat de eerste helft betreft : 1-2, 1-3, 1-4, koppies omlaag, stilte op de tribune van FORZA E1 en een enorm feest bij het uitvak, scheids floot de eerste helft af. (Van mij mocht dat tien minuten eerder.)

FORZA E1 sprakeloos naar de kantine en de jongens met de koppies omlaag naar de kleedkamer toe. Ik dacht, het kan niet zo, ik moet even wat kwijt. Ik langs de lijn naar de jongens. ,, Wacht even jongens, ‘’ zei ik. Zij keurig netjes stoppen met lopen en luisteren. ,, Volgende keer bellen als jullie niet kunnen komen spelen, ‘’ zei ik. ,, Maar we zijn er toch,’’ zei iemand van de jongens. ,,O ja, maar ik heb jullie helemaal niet gezien.’’ Iedereen stil, denkend over wat ik bedoelde, maar ik moest het even kwijt. De jongens naar de kleedkamer, wij de kantine in. Wij waren aan het ontdooien van de kou, lekkere koffie, stilte, niet zo veel woorden. Ik moest het breken en ik vroeg aan Dennis, de vader van Colin: ,, Hoeveel staat het? ‘’ ,, 1-4. ‘’ ,, Oo, ik dacht dat het 1-5 stond, dus nog drie maken en we zijn er. ‘’ Iedereen zat positief te lachen en we gingen naar de tribune om naar de tweede helft te kijken.

Een kleine wijziging : Colin en Arif gingen van positie ruilen.
Tweede helft kon beginnen. We waren meteen duidelijk, onze bekende zesde versnelling en we gingen alles of niets spelen. Aanvallen, aanvallen en aanvallen, knokken voor elke bal en dat leverde via Alpay meteen 2-4 op. FORZA E1 was voorzichtig met juichen, maar de jongens niet en ze gingen door. Een paar spelers hadden wat probleempjes met koude handjes en we zagen een paar traantjes, maar na de ingreep van de tribune was het opgelost: ze kregen handschoenen en ze gingen weer verder. We gingen door met aanvallen, aanvallen en aanvallen. Victoria O was helemaal weggedrukt, 15 meter van hun doel af. Het was maar de vraag wanneer we nog een keer gingen scoren. Kansen hadden we zeker zo’n stuk of tien en dan niet zomaar ‘n kansen, maar de kansen die er zeker in moesten. Opeens uit het niets: Roy P scoorde 3-4 en we waren terug in de wedstrijd. Victoria O moest weer vanaf de middenstip beginnen en wij de bal meteen veroveren en daarna aanvallen, aanvallen en aanvallen. Weer Roy P 4-4 en dit keer liet FORZA E1 zich wel horen en er was stilte aan de overkant. Victoria O was tevreden met het gelijke spel, maar de toppers niet. Weer aanvallen, aanvallen en aanvallen, weer kansen maar ze wilden er niet in. Vijf minuten voor het einde was een toetje : Roy P kreeg de bal op zo’n 15 meter van het doel af en dan : ’n keer kappen en ik dacht nu schieten of passen maar hij ging tweede keer kappen. (Ik kreeg meteen tien grijze haren)Dan weer voor de derde keer kappen ( 10 grijze haren erbij ) en aan het einde vierde keer kappen en scoren. Wij gingen helemaal uit ons dak en totale stilte aan de overkant. Vijf minuten tot het einde wisten de jongens de wedstrijd goed te controleren en niks weg te geven.

Het laatste fluitsignaal van een topscheids. De jongens waren helemaal happy en FORZA E1 ging feesten. De jongens gingen lachend douchen en wij trots de kantine in. Deze oefenwedstrijd was niet alleen maar een oefenwedstrijdje die ging om prestige in de regio, maar ook een goede les die geslaagd was. We speelden met karakter, knokten voor elkaar en we hebben geleerd dat een wedstrijd duurt tot het laatste fluitsignaal. Gewoon zo doorzetten, wij zijn trots op jullie !

FORZA E1