zondag 13 januari 2008
Nieuws: Voetbal
Gomes van de lage landen
(13 januari 2008)
SVW’27 9 – DTS 4 1-4
0-1, 1-1 Dennis Oudhuis, 1-2, 1-3, 1-4
Gelukkig Nieuwjaar nog allemaal. Het is tenslotte alweer het jaar 2008. Gourmetten met de familie en vrienden of toch dat stuk wild wat je de avond daarvoor van de bumper van je auto moest weg schrapen. De winterstop kwam dan ook erg gelegen voor het negende, want de nodige kilo’s waren er weer aangekomen. Geheel onverwacht kreeg ik in het feestgedruis afgelopen donderdag een belletje van onze spielmacher. Het ging over koetjes en kalfjes en net voordat hij wilde ophangen hoorde ik nog iets over een voetbalwedstrijd toen de hoorn niet goed op de haak lag.
Bleken we gewoon een wedstrijd te moeten spelen tegen DTS uit Oudkarspel. Zelf wist ik het niet en het was dan ook maar te hopen dat de rest het wel zou weten. Zucht. De meeste van de selectie hadden de toch vanuit hun slaapkamer naar de kleedkamer gemaakt alleen Danny liet verstek gaan. Via duistere Braziliaanse zaakwaarnemers vernamen wij dat onze spits moest leren voor school. Juist. Dat doe ik ook altijd na het stappen als ik de Waerdse Tempel wordt uitgerold. Dan ga ik het liefst nog even de Duitse naamvallen in me hoofd stampen. In de kleedkamer verwelkomden we ook Redmar weer, die na een langdurige blessure zijn comeback maakte.
Onze coach moest jammer genoeg deze wedstrijd fluiten en daar zat een verhaal achter. Als we de geruchten vanuit de wandelgangen moeten geloven speelde Guus jaren lang in het eerste van DTS en waren we dan ook bang voor een uitfluiter tijdens een thuiswedstrijd. Bakker had nog steeds last van zijn voetje en dus nam Mike, onze vedette, plaats tussen de doelpalen. Deze klus durfde hij wel aan omdat hij vaak naar Gomes heeft zitten kijken tijdens De Wedstrijden. Regelmatig gooide hij dan ook een bal met alle rust uit die doodnormaal op de stropdas belandde van een speler. Helaas wel de verkeerde speler, maar geen enkel wanklank vanuit het veld. “Och, het is Mike maar, dat hadden we wel verwacht”, waren de reacties.
Het engeltje op de lat had hij zelfs ook uit de hoge hoed getoverd, want twee keer kwamen we goed weg toen een schot op de lat belandde en ook nog een op de paal. Drie keer is scheepsrecht dachten de bezoekers, maar daar was Jesse die heel beheerst een bal vlak over de lat corner kopte toen Mike volledig mis greep. Het eerste half uur golfde het spel op en neer, maar langzamerhand kregen wij wat meer kansen. Tim was een aantal keer gevaarlijk voor het doel en kreeg Rik nog een heerlijke bal naar zich toegerold die heel knap het bos werd ingeschoten. Eens gaat deze er een keer in. Vlak voor rust kreeg ook ondergetekende een kans met een vrije trap die net weer over getikt.
In de rust werd er van keeper gewisseld en na lang discussiëren offerde Remon zich op. Een prachtige verschijning op zich, want we hadden nog nooit een keeper gezien met een baard van twee vuisten en een beugel in zijn mond. Guinness Book of Records werd er dan ook bijgehaald, maar Bakker kwam met de legendarische woorden. “Guinness Book of Breckets”. De bezoekers speelden beter in de tweede helft met enkele doorgeschoven verdedigers waardoor we de slag op het middenveld verloren en uiteindelijk ook de oorlog. Dennis maakte nog gelijk na een 0-1 achterstand, maar vervolgens gingen hun efficiënter om met de kansen dan dat wij deden.
Post.