zaterdag 18 april 2009
Nieuws: Voetbal
Vreemdelingen legioen te sterk voor Kruiser Sport Vereniging
(15 maart 2009)
SVW’27 9 – KSV 7 1-0
1-0 Koen Westerhuis
Afgelopen wedstrijd speelde het negende tegen Vrone weer eens met de vaste opstelling. Dat bleek helaas een incident te zijn, want een week later tegen KSV moesten we opnieuw een aantal spelers missen. Tim had een verzwikte enkel opgelopen bij een schooluitje in Polen, insiders melden ons dat een mislukte trainingsstage bij Wisla Krakow de oorzaak was van de blessure. Bakker, Rik en Remon lieten verstek gaan vanwege een vakantie in Zuid-Afrika. Tim, die de zware taak van coach op zich nam, was de week voor de wedstrijd niet van de telefoon weg te slaan om invallers bij andere teams los te weken. Uiteindelijk hapte er genoeg mensen toe en zo stonden er op die zondagochtend maar liefst zestien man warm te lopen. Het leek het Franse vreemdelingenlegioen wel wat zijn tenten had opgeslagen in Heerhugowaard.
Handen schudden en aan elkaar voorstellen. Net de nieuwjaarsreceptie in de kleedkamer, waar overigens de vloer bedekt was met kunstgras. Voelt toch veel beter dan met je blote voeten op een koude betonnen ondergrond. Na het kennis maken kwamen we tot de conclusie dat bijna de gehele achterlinie plus de keeper van het vijfde aanwezig was. Termen als ‘De Berlijnse Muur’ en ‘De Oosterschelde Kering’, vergeet die maar. Niets, maar dan ook niets kwam in de wedstrijd langs het blok achterin. De keeper, die in zijn jonge jaren nog bij het eerste het hok verdedigde, hoefde weinig in te grijpen, maar viel op vanwege zijn fantastische uittrappen. De bal pendelde steeds van strafschopgebied naar strafschopgebied. Als je zelfs dat over het oog zag, dan viel zijn stem nog wel het meeste op. Hij had zo’n prachtige hese stem, maar kwam dat nou door een avond flink doorzakken of praat hij altijd zo?
Met dat blok achterin kon het middenveld en de voorhoede vrijuit voetballen met Post links op het middenveld, Koen rechts, Abdul en Rob centraal en Mike en de Vedette in de spits. De ene mooie aanval volgde na de andere, maar bleef helaas de brilstand op het scorebord staan. Aan de coach lag het niet. Tim had zelfs de uitstraling van een trainer, een combinatie van IJzeren Rinus en Guus ‘Geluk’ Hiddink. Streng als het nodig is, maar ook een arm om je schouder en een lach als dat gevraagd wordt. Natuurlijk, er is maar één Aad Resultaat en dat is vaders Post, maar Tim krijgt langzamerhand een aura van onoverwinnelijkheid om zich heen. Ooit won hij als trainer de wedstrijd in West-Beemster na een gouden wissel. De kersverse trainer haalde Mike uit het veld na een 1-1 stand met nog tien minuten te spelen. Mike witheet maar enkele knipogen later winnen we de wedstrijd met 1-4. Niemand raakte dan ook in paniek bij de rust.
Tweede helft hetzelfde spelbeeld. Een aanvallend SVW '27, maar met één groot verschil. Nu werd er wel gescoord. Invaller Abdul haalde de achterlijn aan de rechterkant, legt de bal diagonaal terug op een ingelopen Koen, die vervolgens verwoestend uithaalt voor de 1-0 voorsprong. Detail: op zijn nieuwe witte schoenen. Daarna kregen we nog genoeg mogelijkheden, waaronder een opgelegde kans van Mike, maar die kopte rakelings naast. Halverwege de tweede helft werd de wedstrijd stil gelegd voor een wissel. Niet zoals gebruikelijk een veldspeler, maar een scheidsrechter. Guus mocht de laatste twintig minuten verder leidden en Post was de gelukkige die zijn leren jas aan mocht trekken aan de rand van het veld. Jammer dat er niet meer gescoord werd, maar een verdiende zege en opnieuw een overwinning die aan de palmares van Tim kan worden bijgeschreven.
Post.