dinsdag 6 april 2010
Nieuws: Algemeen
Vrijdagmorgen 2 april om 8.00 uur was het dan eindelijk zover:
De 2 Conexxion bussen met spelers van de
A1 (Za),A1 (Zo),
B1,B2,C1 en C2
werden door familie
en bekenden
uitgezwaaid om aan
de reis naar
het internationale
Marne toernooi
in Vaires en Claye ,
2 voorsteden van Parijs,
te beginnen.
Wat de NS soms niet lukt, was voor de chauffeur en chaufeusse van de 2 Conexxion bussen een peuleschil:
na een reis van 9 uur met een gettoblaster, rare liedjes maar vooral met veel lol kwamen wij exact op het afgesproken tijdstip van 17.00 uur aan bij het "Stade de Vaires".
Na een korte "breefing " werden wij, vergezeld door 2 sympathieke, jonge Franse begeleidsters, naar ons onderkomen in de sporthal van Claye gereden. Aldaar werden de luchtbedden en matrassen uitgerold voor de nacht. Na een, helaas karig, diner in een plaatselijke school ging een gedeelte van de begeleiding naar de officiële openening van het toernooi terwijl de meeste spelers naar een matig bezochte feestavond bij het sportcomplex van Claye gingen.
De daaropvolgende nacht was voor iedereen te kort, maar wat wil je ook met meer dan 100 uitgelaten spelers in 1 slaapruimte, de sporthal van Claye.
Na een vroeg ( 7.30 uur ) ontbijt de volgende ochtend gingen de eerste teams lopend vanuit de sporthal naar het ca 500 meter verderop gelegen sportcomplex van Claye.
De teams van SVW presteerden die dag met wisselend succes. De C1 had pech dat door een misverstand met de toernooileiding de eerste wedstrijd reglementair met 3-0 werd verloren. Maar het herstel was formidabel. Achtereenvolgens werden Othis uit Frankrijk en de Turkse Sportvereniging " Halver" met 2-0 en 6-0 verslagen.
Bij de laatste wedstrijd had de scheidsrechter medelijden met de tegenstander, die compleet door een ontketend C1 werden weggespeeld,door al na 15 minuten van de reglementaire 25 minuten speeltijd af te fluiten.
Voor de C2 begon het toernooi bijzonder vervelend, met name voor Sander Zuurbier die met mogelijk ernstig letsel werd afgevoerd naar het plaatselijke ziekenhuis.Gelukkig voor Sander was er niets gebroken, maar de komende tijd moet hij nog wel met krukken lopen.Sander, Sterkte !!.
De nederlaag in die 1e wedstrijd van de C2 met 4-1 was na de ernstige blessure van Sander de 2e domper voor de C2. Het zat de C2 vervolgens die dag niet mee, want de volgende 2 wedstrijden werden onterecht met 1-0 verloren na 2 strafschoppen die door de tegenstanders werden benut.
De B1 begon tegen Doddinghurst Olympics uit Engeland met een 0-0 gelijkspel. Het spel van de Engelsen was zoals je dat van Engelsen kan verwachten :na de aftrap lag de bal met een lange trap binnen enkele seconden al in het strafschopgebied van SVW. Vervolgens vonden de tegenstanders het heel normaal om op Rico ,de keeper, door te gaan met slidings, terwijl hij de bal al in zijn handen had. De 2e wedstrijd werd door de B1 verdiend met 1-0 gewonnen van het Nederlandse R.K.V.V. Dia. De 3e wedstrijd werd met 0-0 gelijkgespeeld tegen K.F.C.Eppegem uit België, in een wedstrijd waarin een anders altijd beheerste René Molenaar zich terecht druk maakte over een dramatisch slecht fluitende scheidsrechter. Dat dezelfde scheidsrechter in de 2 volgende wedstrijden van de B2 en de C1 van SVW bijna foutloos en zeker niet in het nadeel van SVW floot, zorgde voor veel hilariteit richting René van met name de begeleiders van de B2 en C1.
De B2 begon het toernooi met een verdiende 1-0 overwinning op het Franse "Les Plessis Trevisse". Vervolgens werd met 1-0 verloren van "Red Star" uit Frankrijk, waarbij de B2 de pech had dat een penalty werd gemist. Door vervolgens door uitstekend spel met 2-0 terecht van Willem II uit Nederland te winnen hield de B2 alles in eigen hand om ver in het toernooi te komen.
De A1 (Za) speelde 2x gelijk ( tegen "Association Portes Zouvertes" uit Frankrijk en Willem II) en verloor met 2-0 van het organiserende Franse Claye Souilly.
De zondag A1 had het zwaarder. Na een 3-0 nederlaag tegen Vlug en Vaardig en vervolgens een 6–0 nederlaag tegen het sterke Franse Chelles moest verwerken werd de poulefase afgesloten met een 0-0 gelijkspel tegen Unitas \\\'59.
Na de eerste toernooidag stond \'s avonds een busreis naar de lichtstad Parijs op het programma ,met een boottocht over de Seine.Tot grote verrassing van iedereen was de aanlegsteiger van de Boot gelegen direct onderaan de voet van de Eiffeltoren die in het donker fantastisch was verlicht. De boottocht over de Seine liet weer eens zien hoe mooi Parijs is,met formidabele uitzichten over o.a. de Notre Dame en het Louvre.
Na terugkomst in de sporthal om ca 1 uur \'s nachts was de vermoeidheid onder de spelers dermate groot dat, in tegenstelling tot de vorige avond, iedereen al snel in een diepe coma lag te slapen.
Dat de organisatie van het toernooi had gemeend om de volgende ochtend de B\'s en de C\'s van SVW al om 7.00 uur voor het ontbijt in te delen terwijl sommige teams van SVW pas na 9.30 moesten spelen was bijzonder ongelukkig, zeker gezien het feit dat de spelers na een fraai uitstapje die avond daarvoor naar Parijs pas om 1 uur in bed lagen. Maar de meeste SVW\'ers hadden de plaatselijke "Boulanger" al gespot, die gelukkig ook op paaszondag de gehele dag open was. Met die wetenschap draaiden de meeste spelers zich om kwart over zes zondagmorgen nog eens om, na Roderik met een bekend gebaar met de middelvinger nog eens fijntjes erop te wijzen dat kwart over zes zondagmorgen wel erg vroeg was om op te staan. Roderik had het signaal begrepen,deed het licht in de sporthal weer uit en ging verder met de spelers weer onder zeil.
De hierboven vermelde wedstrijden op zaterdag vonden plaats in de stromende regen waarbij de velden steeds slechter werden en de kans op blessures steeds groter. Omdat bovendien de weersvooruitzichten voor de zondag niet veel beter waren en een aantal begeleiders die wel bij het ontbijt om 7 uur aanwezig was, direct na het ontbijt de velden hadden geïnspecteerd en hadden geconstateerd dat het voor de spelers van SVW eigenlijk niet verantwoord zou zijn om die dag te voetballen was overleg noodzakelijk. Unaniem werd vervolgens besloten om de toernooileiding te berichten dat SVW het niet verantwoord vond om die zondag te voetballen. Aangezien met name de C1 en B2 nog grote kans hadden om ver te komen in het toernooi werd deze beslissing door Roderik van Amerongen en "Pingel" Erwin van Dort met pijn in het hart genomen, maar zij zagen ook wel in dat deze beslissing het beste was voor de spelers.
Zondagmorgen werd de toernooileiding persoonlijk door de begeleiders geïnformeerd dat SVW afzag van verdere deelname aan het toernooi. Verder werd Euro Sportring, de organisator van veel buitenlandse toernooien, waaronder dit toernooi, verzocht om de bussen richting de sporthal te sturen om al op zondag de terugreis naar Nederland te aanvaarden. Vanwege materiaalpech van één van de bussen, waardoor reparatie noodzakelijk was, arriveerden de bussen pas om 15.30 die zondagmiddag, terwijl de sporthal om 12.00 die ochtend, ja ouders geloof het of niet, al geheel was opgeruimd en de tassen waren gepakt.
Na een prima terugreis, waarbij nauwelijks sprake was van teleurstelling bij de spelers over de voortijdige afbreking van het toernooi, kwamen de bussen op zondagavond 23.00 uur aan op de parkeerplaats van "de Kabel ".
Bij de begeleiding zijn gemengde gevoelens over dit toernooi. Enerzijds de teleurstelling van het niet kunnen afmaken van het toernooi, hoewel er over de unaniem genomen beslissing om dat te doen, uit veiligheid voor de spelers, geen enkele twijfel bestaat. Bovendien is plaatsing van meer dan 100 spelers in één ruimte, met daarbij ook nog eens spelers van andere verenigingen, niet goed voor een noodzakelijk goede nachtrust om sportief de volgende dag goed te kunnen presteren en eigenlijk ook niet te "managen" voor de begeleiding.
Dit zal op korte termijn dan ook door de begeleiding worden geëvalueerd, om dit soort toernooien in de toekomst nog beter te doen verlopen. Wel blijven dergelijke toernooien natuurlijk een fantastische gelegenheid voor de spelers om elkaar beter te leren kennen en ook eens tegen buitenlandse clubs te spelen.
Tot slot nog een groot woord van dank richting "De Groen Zwarte Maten " en "De Vrienden van SVW " voor hun aanzienlijke financiële bijdrage aan dit toernooi.
Hilko Kramer.