maandag 16 mei 2011
Nieuws: Algemeen
Opvolger van Nanning Ketelaar
bij de redactie
van de
S.V.W.er.
Ik kan me nog goed herinneren dat Bas Maas mij belde met de vraag of ik Nanning Ketelaar wilde opvolgen bij het clubblad “De S.V.W.er”. Ik kon en wilde Bas niet meteen antwoord geven omdat hij mij ijskoud voorstelde om een echt clubicoon op te volgen.. Maar omdat ik al aardig wat ervaring had opgedaan met het opvolgen van Nanning bij de Pupillencommissie belde ik Bas terug met de mededeling dat ik de uitdaging wel aan durfde.
Bij het maken van de eerstvolgende S.V.W.er mocht ik op het appèl komen, en Nanning gaf mij een ultra korte uitleg over het samenstellen van de S.V.W.er. Heb je nog vragen? Nee, en hij sloot zijn carriere als hoofdredacteur van de S.V.W.er af met de beroemde zin: “Doe mij nog maar een pot!”. Vervolgens toog hij naar de bar en voegde de daad bij het woord.
Gelukkig kon ik terugvallen op de jarenlange ervaring van Gerie de Groot en Kees Tromp en de S.V.W.ers werden met volle inzet en toewijding in elkaar gezet. Samen met Jaap Bruijns, die voor mij al een aantal jaren eerder tot de redactie van de S.V.W.er was toegetreden, als opvolger van de Westfriese conferencier Cor Steur (vooral bekend van: “Goeienaivend Joôs & Moiden”). moest ik altijd enorm lachen om de toenmalige drukker van ons clubblad Willem Verhoeven. Willem was voor ons vaak moeilijk te verstaan met zijn zware Limburgse tongval. Wanneer Willem een mop ging vertellen dan snapte we er meestal helemaal niks van, maar omdat Willem bij het naderen van de clou zelf vaak al helemaal in een deuk lag, kon je Jaap en ondergetekende oprapen van de vloer. Willem kon daarnaast altijd heel enthousiast vertellen over zijn kleinzoon die in een F-team voetbalde, wat onder leiding stond van zijn dochter: Louise van Gaal.
Mijn belangrijkste bijdrage aan het aanpassen van de S.V.W.er was het starten met het colofon boven de rubriek “Wist u datjes”. Het vermelden van de ereleden en leden van verdiensten van onze club in iedere S.V.W.er had ik “gepikt” van de clubblad van AFC te Amsterdam.
Met het droevig overlijden van Nanning Ketelaar, werd mede redactielid Kees Tromp, tegen wil en dank, de opvolger als coördinator van de terrein- en verenigingsdienst op de zondagen. Om de 14 dagen kwamen er tussen Gerie en Kees altijd de meest lachwekkende gesprekken op gang over de samenstelling van de terrein- en verenigingsdienst. Kees was meestal niet voorbereid op de vraag van Gerie: “Wie hebben er dienst, Kees”? Kees haalde dan altijd vertwijfeld een verfrommeld papiertje uit zijn binnenzak, en begon met “Oh, God, ja, goeie vraag!” Deze 14-daagse gesprekken hebben ze jaren volgehouden. Gelukkig neemt Gerie volgend jaar in het digitale tijdperk de coördinatie over van Kees.
In de afgelopen 10 jaar moesten we helaas vaak de aandacht besteden aan SVW leden die waren overleden. Menig “In Memoriam” hebben we moeten plaatsen voor de medewerkers die met veel inzet iets voor SVW hadden betekend en soms onverwacht het leven lieten. Het gaf altijd weer veel voldoening wanneer we na een overlijden van een medewerker met gepaste eerbied kunnen herdenken in ons clubblad.
Ik vind het persoonlijk helemaal niet jammer dat we stoppen met het maken van de S.V.W.er., al ga ik natuurlijk wel de gezellige avonden missen met Gerie, Jaap en Kees. Dankzij ons mooie en straks nog veel betere website www.SVW27.nl is veel van de informatie in de SVWer compleet achterhaald en niet actueel. Ik zal nog wel proberen een bijdrage te leveren aan de “Wist u datjes” op de website. Dit was en is altijd het meest gelezen onderdeel van de SVWer. Vooral Kees Tromp leverde voor dit onderdeel altijd veel kopij aan. Legendarisch en helaas tragisch was het “Wist u datje” van een paar jaar geleden met de mededeling dat SVW op veel te grote voet leefde. Dit culmineerde uiteindelijk tot een van de meest emotionele ledenvergaderingen die ik ooit mocht meemaken. De boodschap was hard, maar helaas niet minder waar. Net als tegenwoordig bij veel betaald voetbalclubs NAC, MVV, RBC, Veendam etc. etc. stonden bij SVW de uitgaven niet meer in verhouding met de inkomsten. Gelukkig doet ons huidige bestuur er van alles aan om onze club weer financieel gezond te maken en hebben ze het lek bijna gedicht. Het niet meer vervaardigen van een clubblad op papier is een mooie bijdrage aan het in de hand houden van de kosten.
Met vriendelijke groet, Dennis Tesselaar