Strandvogels B2 - SVW 27 B5
dinsdag 15 december 2009
Nieuws: Voetbal
Strandvogels B2 - SVW 27 B5Zaterdag 12 december 2009:
12 Spelers, drie auto’s en de ‘Vierkant achter de bal’-reporter. Zo komen we dus niet in Onderdijk. Hans belt Bert, de vader van Marijn. Of ‘ie wil rijden. Ja, natuurlijk. Via allerlei gehuchten en bermweggetjes bereiken wij de Sportlaan in Onderdijk. Wonderbaarlijk beschikt Strandvogels zowaar over een warme kantine met zicht op het enige (kunstgras)veld. [Detail 1: Strandvogels dateert van 12 juni 1932. Detail 2: in 2002 haalde Strandvogels veelvuldig de krant, omdat toen in Onderdijk het allereerste kunstgras hoofdveld van Nederland werd neergelegd.] Wel fijn dat langs de kant twee dug-outs staan.
Gezeten op een overdekt bankje zit ik naast Thomas. Thomas vindt het koud. Dat het koud is kan ik zelfs beamen. Hans stuurt Thomas naar de kleedkamer om z’n jas te halen. Gek hè, dat het jong dat zelf niet bedenkt. ‘ns Kijken hoe de opstelling in het veld is. Op doel: Melvin. Verdediging: Marninck, Luuk en Marijn. Middenveld: Richard, Jurgen, Thijs en Dajo. Aanvallers: Mo, Jaimy en Kevin. De kou zit de spelers duidelijk in de benen, want het zijn zachte aanvallen waar de tegenstander absoluut niet van onder de indruk raakt. En op z’n Westfries: de kou sit de speulers blijkbaar in de biene, want 't sijn sachte aanvallen weer de tegenstander absoluut neit fan onder de indròk raakt. Na dik een kwartier de bal heen en weer spelen, is het Strandvogels die de bal fraai naast het oor van Melvin schiet. Tis 0-1. Een Onderdijkerspeler haalt Mo onderuit. Hij krabbelt overeind en besluit zelf de vrije schop te nemen.
De bal zwaait iets af en belandt net naast het doel. Even later schiet Strandvogels de bal over de zijlijn, richting IJsselmeerdijk. Een jong haalt tergend langzaam de bal op en wil ‘m prompt gaan ingooien. Z’n medespelers roepen naar ‘m: “Kijk naar het gebaar van de scheidsrechter; de bal is niet voor ons.” Op zo’n moment denk ik: “Dat kwartje is allang gevallen en je ziet het zó liggen; kun je nagaan hoe oud dat kwartje al is nu we in het €uro-tijdperk leven.” Even later is het weer raak; gewoon een geweldig doelpunt door een verdedigingsfout in onze achterhoede: 0-2. “Thomas warmlopen,” zijn Hans’ woorden. Zeer waarschijnlijk gaat Luuk er uit, omdat hij nog last heeft van een oude blessure. Richard krijgt opeens de bal toegespeeld en schiet net naast; hij moest wel, omdat er niemand is om naar over te spelen. Hans vindt dat de grensrechter partijdig vlagt.
De reactie van de man liegt er niet om: “Wat ben je toch een zielig mannetje!”. En daarna bleef het stil tot aan de rust. We ‘vliegen’ naar de kantine om onze handen en voeten te warmen. De koffie schuimt zelfs voordat er echte koffiemelk (uit een flesje!) of suiker in zit. Waarschijnlijk is de koffieautomaat rechtstreeks op het IJsselmeer aangesloten… We gaan weer de kou in. Een bal stuitert enkele keren over het veld en Marninck schreeuwt naar z’n broer Thomas: “Gebruik je hoofd ‘ns!”. We komen even goed weg als een schot van Strandvogels net onder de doellat stuit. Gelukkig pakt Melvin de bal op het laatste moment.
De scheidsrechter komt aanrennen, struikelt over z’n veters en gaat die op z’n gemak opnieuw strikken. Gemakshalve rekenen wij op anderhalve minuut extra speeltijd. Via goede samenwerking tussen Jurgen en Richard bereikt de bal de keeper van Strandvogels. Hebbes, hij plukt de bal zo uit de lucht – hij doet zijn naam als Strandvogel alle eer aan. De bal schiet de andere kant op en belandt snoeihard tegen de paal en daarna stuitert de bal tegen de onderkant van de doellat (dat wil je toch niet geloven: tweemaal tijdens een wedstrijd). Melvin redt vóór de doellijn. Nog één keer komt er een aanval vanuit SVW.
Mo staat zelfs helemaal vrij, maar niemand die hem opmerkt. Mo richt zich tot de kunstgrasmat en slaat er stevig met z’n vuist tegenaan. De keeper schiet de bal ver uit en heel gemakkelijk weet het team de 0-3 te scoren. Ja, wij zagen het al van verre aankomen. Nu kun je zeggen: “Daar geloof ik geen barst van!“ Of op z’n Westfries: “Je liege dat je groen en géél ziene!” En dan te bedenken dat Strandvogels in de clubkleuren rood en geel speelt. Tegen het einde van de wedstrijd gooit Hans de waterzak leeg. Ik zeg ‘m dat niet te doen, want er kan altijd nog water nodig zijn. En of het zo moet zijn raakt een speler van Strandvogel geblesseerd. Hans vraagt zich af of de duvel ermee speelt; immers hetzelfde gebeurde tijdens de wedstrijd op zaterdag 14 november 2009.
De scheidsrechter fluit af; hij ziet de resterende halve minuut speeltijd door de vingers. Welnu, wie iets door de vingers ziet heeft geen bril nodig. De geblesseerde jongen strompelt naar de kantine en neemt plaats op een stoel. Onze Sandra smeert Arniflor gel * van VSM op het been van de jongen. Buiten is het bokvroren! (errug koud geworden). Volgende week de laatste wedstrijd voor de winterstop. Victoria O komt op bezoek: makkie, kunnen we hebben; ik gok nu al op alleen maar pluspunten!
Menno Thirij
* Arniflor gel is een homeopathisch geneesmiddel, dat wordt toegepast bij kneuzingen en verstuikingen en blauwe plekken ten gevolge van letsel.
Hoofdsponsors
Jubileumloterij
AZ Talentenplan
Advertentie
Advertenties
Advertentie
Groen Zwarte Maten
