SVW'27 B5 - Victoria B3
zondag 2 mei 2010
Nieuws: Voetbal
SVW'27 B5 vs Victoria O B3
Zaterdag 1 mei 2010: Astrid, Jaimy’s moeder, is al vroeg aanwezig op sportpark De Kabel. Ze wil vandaag het succes van de overwinning meemaken. Als de B5 wint, dan is volgende week een gelijk spel tegen Purmerend voldoende om Kampioen te worden.
In afwachting van de scheidsrechter loopt het team zich warm op het kunstgrasveld. Ja, waar anders; we moeten ook spelen op dit veld. Als het fluitsignaal klinkt gaan ‘onze jongens’ direct in de aanval. Het eerste schot stompt de keeper weg. En dat doet zeer zonder handschoenen! Luttele seconden later schiet Nikai de bal in het zijnet. Een gemene actie door Victoria O in het 16m gebied leidt onherroepelijk tot een strafschop. Mo kijkt triomfantelijk om zich heen als hij ‘m neemt. En wat denk je? Nou, vertel op! De doelman - ja stopt! - de bal. Hulde voor deze doelwachter uit Obdam. Als Mo beter geMOtiveerd was, had dit zeker de (1-0) kunnen opleveren. Door beheerst overspelen van Dajo – Kevin – Nikai – Mo komt de stand echt op (1-0) te staan. De (2-0) noteert Mo ook achter zijn naam. Als Kevin er met de bal, kriskrassend tussen ‘oranje’ spelers, vandoor gaat, dan heeft Elly, zijn moeder het meer. “GA DOOR KEV,” schreeuwt ze. Normaal luistert ‘Kev’ niet naar zijn moeder, maar dit keer gaat ‘ie door en weet warempel te scoren (0-3). Elly rent spontaan het veld in om haar niet ingestudeerde vreugdedans uit te voeren. Victoria krijgt een megakans, maar ziet de bal tegen de onderkant lat terug in het veld verdwijnen. Fotograaf Ruud heeft dit moment waarschijnlijk digitaal vereeuwigd, terwijl Melvin het moet doen met een netvliesmomentje.
Net als wij het langs de kant hebben over het uitblijven van een doelpunt door Nikai, maakt het jong er een. En zo is het (4-0). Melvin geeft aan dat hij zich verveelt. Prompt bedient een lange slungel van Victoria O hem met een afstandsschot en roept: “Victorie!”. De bal schampt bovenkant lat en verdwijnt achter het doel. “O!” verzucht Melvin. Enfin, genoeg hierover. Richard rent zich bijna de longen uit het lijf en knalt de bal simpel in het doel (5-0). Daar doe je het voor Hans! “Mooie ballen jongens,” brult Hans, om te vervolgen met: “Kevin, laat de bal gaan!” “Ja, maar…,” begint Kevin – weer niet luisteren hè? Elly corrigeert hem al: “Ja, Hans!”. Even later weer gedribbel van Elly in het veld als zoonlief Jurgen net naast schiet. Via de achterhoede krijgt Mo de bal en rondt af (6-0). Hij rent terug en loopt daarbij Jurgen ondersteboven. “Sorry, ik zag je niet!” is zijn excuus. Nikai laat ook nog enkele fraaie acties zien en dat resulteert uiteindelijk in de (7-0). Ik besluit voor oranje te zijn en sta dan ook als enige te juichen als Victoria O een doelpunt maakt (7-1). De scheidsrechter vindt het mooi geweest en fluit af voor rust.
Astrid speelt voor gastvrouw en trakteert ons op het terras op koffie. Elly vindt het maar koud – niet de koffie, maar de buitentemperatuur en stelt voor binnen te zitten… Uiteindelijk komt ze ook op het terras zitten, weliswaar in een beschut hoekje, maar toch. Snel over naar de tweede helft. Dajo langs de kant en Jaimy in het veld. Een terugspeelbal op de eigen keeper levert ons een vrije schop aan de rand van het 16m gebied op. In een kluwen van benen en twee Thijssen verdwijnt de bal uiteindelijk hoog over. Killians schot stopt kielekiele in de handen van de goalie – weliswaar een andere speler, maar evengoed zonder de zo noodzakelijke handschoenen. Mo let meer op zijn ouders langs de kant dan op het spel en neemt een vrije schop iets te ruim: zijnet. Een wijle later neemt Victoria O lichte revanche en weet de tussenstand op (7-2) te brengen. Het publiek langs de kant staat te popelen om op te springen, maar er valt niets te springen, omdat… Ik onderbreek deze zin en noteer blij verrast dat Killian via een omweg zelf de (8-2) laat noteren.
Publiek, juichen is toegestaan! Men combineert het met de (9-2), want Mo scoort na aangeven van Killian. Een ovationeel oorverdovend geluid barst lost en voorzichtigjes klinkt het “Tien, tien, tien!” langs de kant. Via de achterhoede jaagt Luuk, wat heeft die gozer een hard schot, de bal naar voren. De actie eindigt in een hoekschop. Jurgen neemt ‘m, maar rekent buiten de doelman: klemvast met blote handen. Nikai krijgt twee minuten grote-mond-straf en vertrekt naar de zijlijn. Mo te begint te grijnzen en weet dat hij nu topscorer kan worden. Ook als je een leeg doel voor je hebt? Ja, ook als je een leeg doel voor je hebt. Maar, dan moet je wel weten scoren. De leenspelers Thijs en kleine Peter verzetten bergen voetenwerk en spelen de bal naar Killian. Tijdens zijn schot op doel verkijkt hij zich op de lenigheid van de keeper. Nikai mag weer in het veld. Het valt ons nu pas op dat hij in een niet-reglementaire zwarte broek speelt, maar in een donkerblauw exemplaar. Als scheidsrechter moet je daar toch op letten. Of gaat het erom dat je gewoon een broek fatsoenlijk aan je kont hebt.
Om even aan te haken op de actie van collega-schrijver Bas Broekhijsen. Nikai krijgt de bal, omspeelt behendig enkele Obdammertjes en maakt weer een ouderwets doelpunt (10-2).
De scheidsrechter kijkt op z’n klokje; je ziet ‘m denken: ‘nog één minuut’. Wie benut de allerlaatste kans? Mo jaagt de bal via de bovenkant lat in het vangnet. Prrrt. Tis mooi geweest. Bedankt leenspelers Thijs, kleine Peter en Killian en natuurlijk Jurgen, Nikai, Mo, Dajo, Jaimy, Luuk, Richard, Kevin, Marijn, onze Thijs en Melvin. Marnick en Thomas ontbreken in dit rijtje in verband met verplichte familieomstandigheden (lees: vakantieviering).
Menno Thirij
Foto's
Hoofdsponsors
Jubileumloterij
AZ Talentenplan
Advertentie
Advertenties
Advertentie
Groen Zwarte Maten
