woensdag 17 november 2010
Nieuws: Voetbal
SVW '27 12 - Uitgeest 7
(07-11-2010)
BOOM BOOM! Achterband ontploft
Het zat niet mee deze zondagochtend. Mijn vriendin en ik fietsen net de straat uit bij Tim, net zoals die scene in de film Turks Fruit. Niets aan de hand en dan opeens: BOOM BOOM! Knalt de achterband uit elkaar. Gelukkig reed ploegleider Guus net voorbij met de auto en konden we meeliften naar SVW. Onderweg kreeg hij nog een belletje van Rob, ook hij stond langs het parcours met materiaalpech. In een vol gepropte auto met de fietsen achterop kwamen we net op tijd voor de wedstrijd.
De avond daarvoor beleefden we ook al enkele strubbelingen. Met een klein groepje waren we naar Amsterdam afgedaald om in de historische Apollohal Mike Douma te zien basketballen. Overigens werd zijn team helemaal weggespeeld, maar Doustra deed het naar behoren. Na wat afpilsen in de kantine vervolgden wij onze lange tocht over de snelweg naar huis. Dat was nog niet zo eenvoudig. Hekken en oranje pionnen zorgden ervoor dat we de binnenstand niet uitkwamen en toen begon er een alarmbel te rinkelen. ‘We rijden regelrecht een fuik in’. Welja, bij het Olympisch Stadion was het raak. Nog nooit zoveel Ome Agenten op één hoop gezien.
Gelukkig zat een vriendin van mij achter het stuur en die had alleen fris met een rietje gedronken. Ze moest nog wel even achteruit parkeren. “Goed gedaan”, zei de agent. “Nou niet gaan overdrijven meneer”, was mijn reactie. Eline slaagde cum laude voor het blazen en zo konden we eindelijk naar huis. Denk je alles gehad te hebben: file op de A9. Dat duurde lang en na twee uur in de nacht waren we eindelijk thuis, compleet nuchter. Je kunt beter dingen doen op een zaterdagnacht. Eenmaal in de kleedkamer had Rob de kleedkamerdeur verbouwd. De deur hing nu vol met allemaal papiertjes tot aan informatie en elftalfoto van de tegenstander aan toe. Ploegleider Guus had inmiddels zijn wagen geparkeerd en zijn fluitje omgedaan.
We speelden een redelijke eerste helft, maar kwamen niet tot scoren. Mauro Pinto had de beste kans maar verzuimde om van dichtbij te scoren. Rik Pronk mistte we overigens deze wedstrijd. Hij zette zijn joker in en bleef thuis om de studieboeken in te duiken. Er stonden namelijk drie tentamens voor de deur in Groningen na het weekeinde. Tim was zijn vervanger op het middenveld en dat ging met vallen en opstaan. In de rust komt Bakker de kleedkamer binnen lopen, wie was deze man ook alweer? Aha, ik herkende hem bijna niet meer nadat hij een week lang met Jesse de straten van Kiev had leeg gestruind. Ze waren daar om onze Alkmaarse trots te steunen tegen Dynamo Kiev. Natuurlijk had hij mooie verhalen. Een opsomming: Veel gedronken, bezoek aan een stripclub, worstelen in een pub kijken, Pellé vlag in het uitvak en een taxichauffeur die achteruit rijdt op een vierbaans snelweg.
Bakker terug uit KIEV ( zie foto hier onder )

Het scenario voor de tweede helft was klaar. Bakker, die nog niet had geslapen, zou vlak voor tijd worden ingebracht en uit een corner de winnende maken. Daar waren we het allemaal over eens en trapten we af voor het restant van de wedstrijd. Helaas moest Bakker al na vijf minuten invallen. Jesse viel uit met een blessure, waar eerder ook al Mauro en Dennis niet meer verder konden. Na enkele goede reddingen van mij kwam alles samen vlak voor tijd met de laatste corner. Iedereen mee naar voren voor de corner van Bes. Zou het dan gaan gebeuren, wat een spanning. Daar komt het schot, bal over de achterlijn. De wedstrijd eindigt in een 0-0 gelijkspel. Als troost trakteerde Jesse ons allemaal op een AA-flesje.
Post.