zaterdag 19 maart 2011
Nieuws: Voetbal
De
Argentijnse
spelersvrouw
(06-03-11) De voetbalbond trakteerden ons andermaal op een weekend vrij in de competitie, ach we raken er langzamerhand aan gewend. Achter de schermen gingen de zaken gewoon door en wist Tim de Rijcke een oefenwedstrijd te regelen in Ursem tegen Dynamo. Bijna iedereen was er dan ook op het verzamelpunt, maar waar was Mauro Pinto? ‘Oh, die zit in de auto en durft niet naar buiten te komen’, werd er geroepen. Daar zat hij dan in zijn zwarte bolide, op de parkeerplaats en met een vrouw naast zich. Gerard Bes, die net kwam aanlopen, hoorde het gesprek en bedacht keerde bliksemsnel om.
De vedette liep naar de auto, pakte met zijn hand de hendel, trok de deur open en sleurde het arme meisje mee naar de groep hongerige wolven. Ze voelde zich niet op haar gemak met alle ogen op haar gericht en Mauro stelde dan ook voor om richting Ursem af te reizen. Tim en ik wilden wel meer weten over Pinto en de mysterieuze dame en net dat Mauro wilde gaan rijden gooiden wij onze tassen in de kofferbak. Daar ging de rust, dacht Mauro. Wat bleek nou tijdens de rit, de mysterieuze dame had ook een Argentijnse achtergrond. Daardoor steeg ze nog hoger in aanzien bij ons. Waar vind je die vroegen we ons af? Het schijnt dus zo te zijn dat alle Argentijnen in Nederland op één plek wonen.
De wedstrijd om Piet Keizers’ baard zorgde wel voor opschudding in Ursem, want prompt werden we ingedeeld op het hoofdveld en net zoals in de Champions League, stonden beide ploegen in een rij opgesteld. Gelukkig brulde er hier geen commerciële hymne uit de speaker en kwamen de fans aan hun trekken met een nummer van Gerard Joling. Vreseluhk! Na het handen schudden werd er afgetrapt en werd al snel duidelijk dat een overwinning niet tot de mogelijkheden behoorde. Na een half uur viel de 1-0, maar Gerard stak zijn vlag in de lucht en riep de kenmerkende twee woorden: Hallo, Hallo!
Nu had onze captain ook een punt, want de speler die de bal maakte riep voor het schot ‘los’ en dat mag alleen een keeper roepen. Dat werd me toch een theater op het veld, een felle discussie tussen Gerard en de doelpuntenmaker. “Dan staat het toch 0-0”, riep hij en daar ging de spits van Dynamo gigantisch de fout in. Lekker arrogant om eerst een doelpunt te maken en dan te zeggen dat hij niet telt. Zo willen wij niet spelen, want dan krijg je achteraf het gelul dat ze ons nog hielpen om het doelpunt niet mee te tellen. Dus wij weer een lobby houden bij de scheids dat we toch echt 1-0 achter wilden staan.
Na de rust zat er totaal geen lijn meer in ons spel en kon de thuisploeg in een handbalformatie om ons strafschopgebied tikken om uiteindelijk de vrije man alleen op mij te zetten. Gelukkig bleef de teller van Dynamo op drie steken en wisten wij er zelfs nog eentje in te prikken. Dennis Oudhuis knalde de bal van ver over de keeper van de B1 heen, u leest het goed. B1. Na het doelpunt bedankte hij zijn debuterende swager, die de bijnaam ‘swagertje’ kreeg. Het douchen was overigens weer mooi met een hoop geschreeuw van Mike Douma, Tim gaf een cijfer zeven voor de douche en Mauro was met de noorderzon vertrokken. Nu blijft de Argentijnse vrouw nog altijd mysterieus en hopen we dit seizoen nog op een vervolg.
Post.