Ode aan Bert en bar cafe 't Waertje (5 april 2009)
SVW’27 9 – Victoria O 6 1-2 0-1, 0-2, 1-2 Tim de Rijcke
Zijn de mannen niet op het voetbalveld te vinden doordeweeks, dan zitten ze wel in bar café ’t Waertje de wedstrijden van AZ te kijken. Maar hoe is dat nou zo gekomen, want ik hoor u al denken. ’t Waertje, dat is een ouwe lullen kroeg. Initiatiefnemer Rik Pronk aan het woord: “We zochten een plek om AZ te kijken en daar zaten Tim en ik dan begin van het seizoen in het café naar AZ-PSV te kijken.” De derde wedstrijd van het seizoen en er moest gewonnen worden na twee nederlagen. “AZ won die wedstrijd en vanaf dat moment ging het alleen maar de goede kant op, dus bleven wij ook steeds de Alkmaarders volgen in ’t Waertje.” Lennart Bakker sloot later aan bij de groep volgers: “Ik zat toen in het stadion en de rest in de kroeg. 1+1= Kampioen!” De sfeer was dan ook altijd goed onder leiding van beheerder Bert, die al snel uitgroeide tot Mythische proporties met zijn AZ shirt, zijn nostalgische AZ deuntjes uit de speakers, het bonnetje en de brammetjes.
De avond voor de pot tegen Victoria Obdam zaten we wederom in ’t Waertje. Bert was gespannen voor het aankomende kampioenschap. Er moest gewonnen worden van ADO Den Haag. Het pils was goed, de wedstrijd ook, maar vlak voor rust komen de Alkmaarders met 0-1 achter. Bam! Bert slaat zowat zijn eigen bar in twee stukken. Toch komt het weer helemaal goed in de tweede helft met een knappe 4-1 zege. Bakker ontvangt een handklap van Bertus na elk doelpunt om vervolgens op Post zijn rug te springen. Zijn voeten en handen los van de vloer, het leek net of hij zweefde. Het zag er niet uit. De feestelijkheden gingen nog door tot in de late uurtjes en er werd lekker gebabbeld. Rik en Post kregen een discussie over de lange manen van ondergetekende. De volgende ochtend zou hij de tondeuse over m’n hoofd halen. Echt zo’n idee die alleen kan ontstaan met een borrel op en waarbij je de volgende ochtend denk. No Way!
Toch ging het door. De volgende ochtend waren Rik en Post al om 10 uur aanwezig in de kleedkamer, veel te vroeg. Een lege kleedkamer, het was muisstil en één man met een ronkende tondeuse. “Daar gaan we dan”, zei Rik. “Standje twaalf.” Een kwartier later lag er een grote hoop haar op de grond van de kleedkamer. Toen kwam de rest van de selectie binnendruppelen en zagen ‘die bos krulluh’ liggen op de vloer. Fantastisch. Rik later: “Wat moet de materiaalman nou wel niet denken als hij later de kleedkamers opruimt en een bos haar vind.” De reacties waren lovend en Tim beloofde mijn hoofd te kussen als ik zou scoren. Lekker koppie, lekker makkelijk. Net de broer van Ragnar Klavan.
Dan naar de voetbalwedstrijd. De eerste helft werd er niet gescoord door beide elftallen en dat was een wonder te noemen gezien onze kansen. Na de rust was er van dat goede spel totaal niets meer over. Nu waren het de Obdammers die veelvuldig de bal hadden en kansen creëerden. Vrij snel kwamen we met 0-2 achter en leek de wedstrijd met een nachtkaars uit te gaan. Toch knokten we nog voor een aansluitingstreffer en het was weer die dekselse Tim de Rijcke met een bekeken intikker na een assist van Rik. Een mooie aanval opgezet door Koen en de vedette. Tim is geen spits, maar is na Abacin, die al een tijd op non-actief staat, de tweede topscoorder van het team. Het werd nog even billen knijpen in de slotfase voor de bezoekers, maar het schot dat geproduceerd werd uit de laatste corner van de wedstrijd ging maar net mis. Jammer.
Na de wedstrijd werd er niet gelijk gedoucht. Het was lekker warm weer en we besloten dan ook om in een kringetje buiten in het zonnetje te zitten voor de kleedkamer. Al snel besloot de vedette om rondjes pils te halen. Post was nog naar de klote en vroeg om een AA. Hij werd raar aangekeken door de vedette. “Ik haal één keer een AA voor je, maar daarna moet je gewoon mee bier drinken.” Er werd lekker gebabbeld over de mooie dingen in het leven met een bakje pinda’s toe. De vedette gaf ons alvast een voerproefje uit zijn memoires, binnenkort te verkrijgen in de betere boekenzaak. Het ging over vrouwen versieren, de beste man is 48, en dronken van een kruk lazeren ergens op een wijnfeest. Wat een held. Een perfecte middag alleen jammer dat we hele tijd gestoord werden door een groep dames die het nodig vonden om de bal telkens in onze groep te schieten. “Pas op hé. Anders maak ik van je bril een fiets”, aldus de vedette.
Aanvulling: Een week later speelden we met 2-2 gelijk tegen Limmen. Helaas waren daar geen beelden van. Iedereen was dronken op het waagplein in Alkmaar het kampioensfeest aan het vieren.