SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

dinsdag 25 mei 2010

Nieuws: Algemeen

HERINNERING

AAN

BERTUS

Albertus Adrianus Admiraal
28-08-1954 - 23-05-2010

Toen ik zondag op het SVW-veld kwam werd ik overvallen door het droeve bericht dat Bertus Admiraal was overleden. Natuurlijk wisten we, dat het er aan zat te komen maar toch voelde het als een schok. Het bruiste op die dag van activiteiten bij SVW. Het was schitterend weer, er was een pupillentoernooi aan de gang, er stonden marktkramen en een biertap buiten. En last but not least kon SVW 1 de finale bereiken van de nacompetitie. En toch hing er een soort grauwsluier over het complex. Voor aanvang van de wedstrijd SVW 1 - Hercules 1 werd er stil gestaan bij het overlijden van Bertus en de ook overleden John Kool. De één minuut stilte was zeer indrukwekkend. Ondanks dat er veel publiek en kinderen aanwezig waren, was het ook echt helemaal stil op het hele complex.

Zelf heb ik Bertus meegemaakt bij de organisatie van het SVW-toernooi voor eerste elftallen en later bij het schoolvoetbaltoernooi. Bertus was de doener: niet te lang vergaderen, maar meteen to the point komen. Na de vergaderingen kletsten we altijd gezellig na onder het genot van een pilsie en dan kwamen de anekdotes vanzelf. Bertus was hier een meester in. We hebben wat afgelachen. Als er tijdens het toernooi onverwachte problemen ontstonden, kon je het aan Bertus rustig overlaten om deze op te lossen. Hij sprong er onmiddellijk in. Bij het schoolvoetbaltoernooi verzorgde hij ook vaak de prijsuitreiking. Ga er maar even aanstaan, honderden joelende schoolkinderen en dan toch nog even een beetje orde scheppen in de vrolijke chaos. Dit was Bertus wel toevertrouwd.

Bertus heeft nog veel meer gedaan voor SVW. In totaal heeft hij zich bijna 25 jaar ingezet voor de vereniging. Al gauw, nadat zijn zoons Joost en Maurice lid werden van SVW, werd ook Bertus actief voor de groen-zwarten. In het begin maakte hij deel uit van het jeugdbestuur en werd elftalbegeleider van de D1. Het begeleiden van teams, ook in de zaal, liep als een rode draad door zijn vrijwilligerswerk bij SVW. Hij eindigde uiteindelijk als begeleider van het derde elftal.

Wat mij persoonlijk erg in hem aansprak, was zijn ongelooflijke kennis van amateurverenigingen uit het hele land. Van alle afkortingen van clubs wist hij de volledige naam te noemen. Hij verdiepte zich ook in de geschiedenis van de verenigingen, welke hij haalde uit zijn grote verzameling jubileumboeken. Die kennis wendde hij dan aan om de bij de jeugd de overbekende Sinterklaasquiz in elkaar te zetten en samen met o.a. Menno Botman te presenteren. Die quizen waren altijd een enorm succes bij de jongste SVW-teams. De kantine puilde bijna uit van al die kinderen die er waren.

Een aantal jaren geleden werd longkanker bij Bertus geconstateerd. Een zware operatie was het gevolg. Samen met zijn vrouw Ineke en zijn zoons Joost en Maurice kwam hij die klap te boven. Ondanks dat hij zich minder sterk voelde, geloofde hij als ras optimist dat het uiteindelijke allemaal weer goed zou komen. Op het eind van het vorig jaar, bleek bij onderzoek dat er weer uitzaaiingen waren geconstateerd en ging het snel bergafwaarts. Tot op het laatst kwam hij bij SVW. Tijdens het laatste schoolvoetbaltoernooi afgelopen april, kwam Bertus ’s morgens voor aanvang van dit toernooi vaak even gezellig bijkletsen. Zelfs toen toonde hij de humor, die zo echt bij hem paste. Hij was daarbij ook goed in het relativeren. Ondanks zijn ongetwijfeld moeilijke momenten, merkte de buitenwereld hier weinig van.

Ineke, Joost, Wilma, Dewi, Maurice en Marleen: heel veel sterkte de komende tijd.

Theo de Vries