SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

vrijdag 19 september 2008

Column: Uit onverwachte hoek

Aanvoerder SVW'27 II bekeert zich in Russische bergen…

Daar Appel ons in de zomer van 2006 het adieu had toegeblazen en het schrijvermetier volgens eigen zeggen definitief de reet toekeerde, kwam het teken van leven van onze jongen vorige week met een heuse schok en voorts een klap toe. Reden voor deze werkelijk onverwachte bekering naar toen was een scène die volgens de o zo gedistingeerde Ap veel weg had van het vagevuur bekend uit het Middeleeuwse boekwerk ‘La Divina Commedia’, vrij vertaalt ‘De Goddelijke Komedie’.

Een barre tocht door het voorportaal van spirituele perfectie, waarin Virgilius zijn leerling Dante aan de hand neemt op weg naar ‘Il Paradiso’. Dergelijke talige praktijk is zelfs voor onze ‘master of filosofy’ Ap allesbehalve alledaags te noemen en dus maakte het besef dat het hier ging om een wel heel markante passage zich snel meester van ons. Het was weer zo’n ervaring die aanzette tot goddelijke metaforiek, zilte traantjes en kippenvel. Lees mee met een nieuw avontuur van de meester.

Met enige en mijns inziens allerminst misplaatste arrogantie op de stembanden zou ik willen openen met de stelling dat ik mij middels de vele pelgrimstochten die ik met het voorbijgaan van de mooie jaren heb ondernomen, de positie van massa-entertainer heb verworven. Generaties, van ‘interbellum tot millennium’, zijn er met dank aan mijn artikelen, boeken, discussieprogramma’s, fora en wat al niet meer in geslaagd de dagelijkse sleur te doorbreken en gewoon even lekker mens te zijn. Een positie die met recht een bevoorrechte genoemd mag worden. Toch ligt een te beperkte visie op al dit moois op de loer en haast ik mij angstig naar de noot dat dit alles ook zijn schaduwkanten kent.

Hoewel ik mij gelukkig mag prijzen in de wetenschap dat mijn dikke vissersbenen, mede in het verlengde van mijn knetterharde opvoeding, in staat zijn de soms naar goddelijke neigende verering te verdragen, kan ik het niet laten mijn walging te uiten over dit aan de wereldfaam inherente fenomeen. Wanneer leert de gemiddelde leek dat ook sporthelden en dichters stinken als ze uit schijten gaan? Dat ook wij wel eens te maken hebben met acne of dronkenschap en de daarmee gepaard gaande emotionele destructie? Of, samenvattend, dat ook wij mens zijn, gevoelens hebben en ook waardering hebben voor originaliteit? Na jaren lang het leven te hebben doorgestruind als verpersoonlijking van laatstgenoemde, hebben de afgelopen maanden mij duidelijk gemaakt dat het ook wel eens fijn zou zijn iets dergelijks te ontwaren in mijn menselijke tegenspelers. Een frisse uitdaging, meneer Fernee!

Het was in deze context dat ogenschijnlijk simpele post mij toch wel even bij de strot greep. Zender van deze message was de mij uit mijn Roda-tijd bekende pater Wessels van de Damianus-orde in Zuid-Limburg, destijds optredend als tussenpersoon in een intern conflict waarbij ook lachebekje Tijani Babangida een overigens bepaalt niet sympathiek rolletje vervulde. Maar goed, dit even terzijde. Terug naar de pater! Met de voor hem zo kenmerkende empathie werd ik hoogstpersoonlijk uitgenodigd om in het zgn.

Sint-Nilus Klooster op het Stolnby-Eiland in het Seligermeer bij Ostajkov in Rusland een ‘geestelijk en emotioneel verwaarloosd en moreel vervallen creatuur’ van ondersteuning te voorzien in zijn worsteling met het metafysische. Op een bijeenkomst van de ‘Ordo Fransiscanus Saecularis’ was besloten omnipotus Ap op te roepen voor deze dankbare klus. Overwegende dat de gemiddelde boerenknul schuine streep lezer van dit artikel als het gaat om ‘kerken en zo’ niet verder komt dan de in kerstversiering getooide muren van de plaatselijke kerk, laat ik het technische hoe en waarom van deze eervolle uitverkiezing bij het meest belangrijke: Ap werd gevraagd en Ap ging. En dan een hele dikke punt.

Een dag later zat ik met de emoties en kriebels die doorgaans slechts voor de meeste jongen en vrijen onder ons weggelegd zijn in het vliegtuig. In dit ‘enkeltje klooster’ drong de vraag wie de verwaarloosde pupil nou precies betrof zich met steeds grotere kracht en hogere frequentie op. Na een staaltje vissersbrutaliteit langs de douane, een ritje in een echte kolchoztank, ook wel Lada genoemd en een ‘kleine’ wandeling die bepaald niet volgens afspraak was, bevond ik mij na een kleine 12 uur aan de poorten van een staaltje vakmanschap, binnen wiens statige muren een geestelijk uitgemergelde rotjong wegkwijnde in afwachting van Ome Appel. Aan de hand van Monnik Alexander alias de ‘bierbrouwboer’ werd ik naar de kamer geleid alwaar het arme kind volgens de laatste kloostergossip smeekte om de laatste sacramenten…

Daar zat hij dan: een jongen in de bloei van zijn leven paradoxaal genoeg verworden tot een rotte, vieze, stinkende poepbloem…

- Pupil…Wie bent gij mij zo te minachten? Zet weg die lafheid en treedt in het licht…laat mij toch zien wie u bent…

- Wat nou Ap…gaan we ABN ‘bezigen’. Praat normaal man, zak!

- Wie ben je dan?

- Ben je hier gekomen om mij te helpen of om deze kamer met domme, futiele vragen te verrotten?

- Je hebt gelijk. Toch zou ik de vrijheid willen nemen jou te verzoeken naar voren te treden teneinde bekend te worden met jouw identiteit.

- ………….

- Ben jij het echt?

Daar stond hij dan. De man die bij de tegenpartij meer dan eens ‘krullenbol’ werd genoemd en wiens aanwezigheid minstens zo vaak een vlaag van ‘lachen, lachen en nog eens lachen’ te weeg bracht. Het geliefde werkwoord in zijn geval vaak met een minachtend randje, dat wel. De ruwe diamant die het liefst lekker ruw bleef en niets moest hebben van verfijning. De meest gewilde maagd van Obdam en omstreken als een hoopje mens in een weinig aanlokkelijk decor…

- Hilko…ben jij het echt? Kun je even knijpen? Het is alsof ik Mark van Bommel in een Ajax tricot zie. Alsof Allah is neergedaald op het Vaticaan. Alsof de grappen van gebroeders Ceehan elan hebben hervonden en niet sterven in publiekelijke vernedering na doodse stilte. Dit is de wereld op zijn kop…snap je?

- Ik wist dat je zo zou beginnen. De jongen van het dorp die zijn moed bij elkaar sprokkelt om het avontuur te zoeken. Geloof me dat ik niet anders kon. Het moest. Wilde niet de clowneske verpersoonlijking van oppervlakkigheid en verwording blijven.

- Hoezo? Je bent op het dorpstoneel van Obdam toch gewoon een heerlijke knul met veel vrienden, een welkome aanvulling op de jaarlijkse dorpsbieromzet? Een olijke knul die op lollystokjes en plastic theelepeltjes knaagt tot hij een ons weegt. Gewoon jezelf. Proef ik hier grootheidwaan? Of is er een vrouw die vele concurrenten het nakijken heeft gegeven?

- Grootheidswaan is mij vreemd. Ik ben een knoeste werker. Kom dan niet uit Urk, de herinnering leert dat ik een tank ben, gewapend beton…laat me niet van de wijs brengen…

- Hoe heet ze?

- Een naam is slecht een formaliteit. Het gaat om de aard van het beestje. Ik moet zeggen dat het nogal een pittige tante is. Ze verslindt me.

- Dat blijkt. Hilko in de Russische bergen…

- Ja, dat mag je zeggen. Weet je, door haar is de wereld echt op zijn kop gesodemieterd. Ze is zo wijs man! We doen zelfs aan fisolofie. Er is meer in het leven man!

- Filosofie vriend…

- Ja, sorry. Ben hier om dingen op een rijtje te zetten. Het is daar vlees voor, vlees na…vooral op de club. Net alsof ik enkel en alleen in seks geïnteresseerd ben. Ik wil haar doorgronden.

- Dat is toch mooi? Moest ik hierheen komen om deze koek aan te horen?

- Nee. Er zijn gewoon items die me zo in de greep houden. Ze zijn, in meer of mindere mate, voetbal gerelateerd. Die oppervlakkigheid daar man…pfff

- Voorbeeld?

- Nou dat kun je krijgen. Neem fragile Thijs de Heer. Je weet wel, de muntenboer die alleen bij het uitdelen van bier erin slaagt iets van een dialoog te creëren. Hij is de laatste tijd bovengemiddeld geïnteresseerd in de dames. Had Harry Wouters gezegd dat ie eens wat meer op zijn eigen kippen moest gaan letten. Vond ie niet leuk hoor. Hij vindt het gewoon heerlijk om die gazelles door de wei te zien huppelen. Zit geen kwaad in, denk ik dan. Wordt er ook nog eens om zijn grappen gelachen, weet je wel.

- En…

- We spelen binnenkort tegen Voorland. Ben hier vooral gekomen in het licht van die strijd. Wil rust vinden. Wil niet afgetroefd worden op werklust door een nationaliteitencollectie. Dat stoort me. Als ik dan zie dat bijvoorbeeld van Stralen en Bakker steeds verder aftakelen…Komen steeds vaker met zo’n gore vieze drankzweem het veld opsloffen. Een schande voor de sport! Op zondag kunnen ze niet eens hun veters strikken, op zaterdag staan ze in de kroeg in de spits en scoren ze vanuit alle hoeken.

- Dacht dat jij er ook wel van hield…

- Goede keuze Ap, die verleden tijd. Ik hou er nog steeds van, maar niet ten koste van alles. Dat heeft zij mij geleerd. We mediteren ook vaak. Ik krijg wat voor me kiezen man: Freud, Nietschze, Wittgenstein. Ik ben steeds meer in het inzicht gerold dat ik dingen opzij wil zetten voor iets moois op zondag. Tegen Voorland wil ik dat ook. Ben alleen zo bang…

- Dat die anderen je laten zakken? - Ja, en ik wil die gasten meetrekken. Net zoals zij bij mij doet. Snap je? Daarom ben jij hier. Dit is wat ik wil in het leven. Anderen onderwijzen…net zoals jij dat altijd gedaan hebt…Ik schaam me soms zo man…

- Waarom? Omdat je doet wat 11 van de 10 leeftijdsgenoten tegenwoordig doen? Zuipen en ‘genieten’…

- Ja mooi gezegd schurk, ouwe brieboer! Waarom snapt niemand dat ik zo ontzettend veel diepgang heb en anderen daar het liefst zonder angst in zie duiken?

- Hoorde ik het trouwens goed dat Fernee gaat trouwen?

- Ja hij gaat trouwen volgens mij. Weet je waar ik me overigens ook zo aan stoor? Dat volkse ‘Fernee en zijn holletje’. Kan me voorstellen dat buitenstaanders hem daarom gaan zien als gladjakker, ratje, een gladde aal die iedereen besodemietert. Terwijl hij zo’n goede jongen is. Heb het vaak met hem over filosofie, metafysica, wiskunde. Zo’n verfijnde persoonlijkheid. Toen het nieuws kwam van zijn trouwen, vlogen de afgezaagde oneliners alweer in het rond. Zijn vriendin werd en passant aan de schandpaal genageld. Natuurlijk moest het weer gaan over de seksuele invulling van zijn verbond. Zielig. Net alsof dat alles is wat die twee verbindt. Er is daar sprake van een hele warme, geestelijke verbintenis tussen twee mooie mensen in de bloei van hun leven.

- Ja dat is dus niet iets om je zorgen over te maken…

- Maar dat doe ik wel. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij er erg mee bezig is. Dat mag, behalve op zondag. Dan heeft niemand trek in de beslommeringen van een ander. Hij blijft maar doormelken…

- Weet je wat het is, Hilko? Het voetbal is een spiegel van het leven: soms zit het mee, soms zit het tegen…De herinnering zal bij jou in deze tijden teruggaan naar heldendom temidden van kampioensschalen. Toch is ook een dergelijke extase relatief en hebben mindere tijden een minstens even groot recht van bestaan. En juist in die tijden moet je, vooral voor jezelf, aantonen dat je verantwoordelijkheid durft te pakken…dat is de echte essentie vriend…

- En dus moet ik zondag gewoon spelen…

- Dat ook. Maar neem het niet zo beperkt nauw. En dus moet je ook tegen je vriendin zeggen dat je niet gelooft in seks voor het huwelijk, dat Thijs de Heer misschien eens andere slachtoffers moet zoeken voor zijn grappen, dat de voorzitter hem vrij moet laten in zijn sympathieën voor vrouwenvoetbal schuine streep -horror en dat Fernee voor zichzelf op moet staan in de strijd voor een leven na ‘Konijnenvacht’.

- Wat zeg je dat mooi Ap!

- Ja dat is mijn werk.

- En nu?

- Op het vliegtuig… - Voel me af en toe gewoon zo mijlenver verwijderd van de denkwereld van mijn vele kompanen. Zie het gewoon niet zitten om de uitgaansperikelen van van Stralen en Bakker voor mijn kiezen te krijgen alvorens de ring in te gaan.

- Als ik zeg ‘1996, G-Toernooi Obdam’…wat zeg jij dan?

- Leekerweide-Reigersdaal…een zinderende finale…

- Een verzwakt Leekerweide dat zonder spielmacher Sjaak Bakker de schrik van de Purmer moest trotseren…iedereen was het er over eens…het zou een formaliteit worden…

- En toch won Leekerweide Ap…ze gingen tekeer als kannibalen…

- Snap je me punt nou maatje? Eerder dat jaar ging Leekerweide in Tokio onderuit tegen datzelfde Reigersdaal in de finale van de Peace Cup. Een maand later was een nieuwe vernedering in de Otten-Cup een feit…

- Ja maar toen speelden ze zonder ziel. Leekerweide onwaardig…heb toen meteen mijn shirtje op E-bay gezet…

- Die derde pot echter kwam het beste in die gasten naar boven…Er werd niet goed gevoetbald, maar werken dat ze deden. Doen jullie dat nou verdomme ook eens man. Zie die periodetitel als iets wat het seizoen een fantastische glans kan geven…geen mooi gedoe, vechten!

- Ja maar dan moet een aantal binken zich in de spiegel kijken…

- En jij gaat ze voordoen hoe dat moet…je wilt toch zo graag onderwijzen…? Nou, make their day! - En de vriendschap?

- Laat de vriendschap de basis zijn voor een zege tegen een Voorland dat absoluut te pakken is. Denk stiekem maar even terug aan een jaar terug…De vriendschap, de vriendschap die vergeet je niet… Sponsoren