SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

woensdag 6 mei 2009

Nieuws: Voetbal

SVW’27 MC1 naar Easter Open in Limburg
Sfeerverslag van een geweldig weekend

Vrijdag 10 april 2009.
Rond half 7 ’s avonds vertrok ondergetekende samen met Margriet O. en de voetbaldochters richting Schaijk, N-Brabant, waar we hartelijk werden ontvangen door het reeds aanwezige gezelschap.Een voetbalteam van 16 meiden, en dan met 48 man naar een voetbaltoernooi gaan, dat zegt genoeg over de enthousiaste aanhang van de MC1…..

Onze accommodatie bestond uit een recreatiezaal inclusief keuken, en 6 hutten met elk 8 bedden, en dat was het. Lekker primitief. Enige luxe in het huis was de televisie! Bob Kool, de coach van de meiden, had er voor gezorgd dat er live AZ gekeken kon worden. AZ speelde die avond tegen NAC. Wat Bob vergat, was dat er ook heel wat fans van Ajax, Twente en Feyenoord in het gezelschap waren, die er absoluut niet bij gebaat waren dat AZ zou winnen.

Dit leidde tot de nodige discussies, maar gelukkig (het is maar een spelletje!) niet tot haat en nijd……(Helaas won AZ met veel moeite met 1-0).Inmiddels was het 10 uur geweest, en de ouders vermaakten zich prima met een borreltje, biertje, hapje en veel slap geouweh……. Helaas was de organisatie vergeten om Malibu in te slaan, dus vader Erwin K. had een minder leuke avond (jammer joh).

De sfeer was prima, veel discussies uiteraard over voetbal, wat wil je anders in een voetbalweekend! Het plan was om de meiden op tijd naar bed te sturen, want de volgende ochtend om 7.30 uur stond er ontbijt op het schema. Maar plannen vallen altijd in duigen, lijkt het wel, want ’s nachts om 1 uur werd er nog driftig heen en weer ge-sms-t etc.

De ouders namen nog een borreltje toe, en probeerden ’s nachts hun eigen hut op te zoeken. Best leuk als alle hutten een andere naam hebben, maar ’s nachts om half 2 in het donker heb je daar niks aan als alle hutten er hetzelfde uitzien. Op de één of andere manier belandde toch iedereen in z’n eigen hut (gelukkig wel) en leek het erop, dat het een korte maar rustige nacht zou worden.Behalve in hut De Specht, die omgezaagd werd door Richard S. Zijn medebewoners moesten het ontgelden, en hebben door het gesnurk geen oog dichtgedaan. Richard S. heeft naar eigen zeggen heerlijk geslapen……

Zaterdag 11 april.
Witte gezichtjes aan de ontbijttafel, zo’n korte nacht in een hut met 8 personen gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Het was dus erg rustig tijdens het ontbijt, maar met de nodige koffie en thee begonnen de speelsters rustig aan te ontwaken. Dat werd tijd ook, want om 9.45 uur stond de eerste voetbalwedstrijd op het programma, en daarvoor moesten we eerst nog zo’n 30 km. rijden.

De eerste wedstrijd moesten onze meiden tegen Tightley Athletics. De meiden keken nogal tegen de tegenstander op, maar wonnen de wedstrijd glansrijk met 5-0.

De tweede wedstrijd werd gespeeld tegen SteDoCo, een voetbalacademie waar de meisjes 4x per week trainen. SteDoCo won bijna alle wedstrijden met dubbele cijfers, maar Donna en haar meiden hielden het op slechts 0-2. Klasse meiden!!

De derde wedstrijd werd moeilijk. De vermoeidheid sloeg toe (warmte, slechte nacht door snurkende vaders, zware wedstrijden) en leidde tot kleine irritaties hier en daar. De uitslag bleef steken op 1-1. SVW MC1 eindigde als 2e in de poule, en daar waren we trots op!Voordeel was ook, dat ze nu zondag pas in de middag hoefden aan te treden….

Terug op de camping was er alle tijd voor ontspanning, en wat doe je dan op een camping? Flessenvoetbal was een leuk initiatief. Maar Merel K. had ook een voorraad waterballonnen meegenomen, en van het één kwam het ander…..
Binnen no time was het grootste deel van de club zeiknat (een paar meiden, die erg bezorgd waren om hun mascara en kapsel, waren inmiddels gevlucht naar veiliger plaatsen) maar wel dikke pret met z’n allen…..’s Avonds heerlijk gegeten.

Een aantal moeders (Margriet O., Sandra P., Marian J., Mirjam Z.) bereidde op vakkundige wijze grote hoeveelheden macaroni en nasi, en vader John S. keek met een schuin oog toe of het allemaal goed ging…..Later op de avond verzamelden de voetballiefhebbers zich weer voor de tv voor de wedstrijd FC Twente-Roda. Gelukkig voor Richard S. en voor de algehele sfeer won FC Twente.

Zondag 12 april.
Vandaag gelukkig wat meer tijd voor een rustig paasontbijt. Langzaamaan druppelden de nog steeds niet uitgeslapen meisjes (de vaders hadden weer net zo heftig liggen snurken) binnen voor een lekker kopje thee, een gekookt eitje, etc. etc.De moeders hadden weer flink hun best gedaan, en alles smaakte uitstekend.Terwijl de ouders daarna de afwas deden en nog wat andere huishoudelijke klussen (je ontkomt er niet aan met zo’n gezelschap!) nam coach Bob zijn meiden mee voor een rondje joggen over de camping.

Rond 13 uur toog het gehele gezelschap (zo’n 48 man) richting Mill voor de 2e helft van het toernooi. Deze dag was SVW ingedeeld in een zware poule.Eerste wedstrijd tegen FC Botlek. Geen leuke wedstrijd. De tegenstander was fysiek sterk, maar ook nog eens onsportief. Ook de warrig fluitende scheidsrechter had een groot aandeel in deze wedstrijd.
Onze meiden verloren met 3-0.De tweede wedstrijd tegen SC ’t Gooi ging ook verloren (4-1). SC ’t Gooi speelt in de jongenscompetitie, en was fysiek duidelijk sterker.

Derde wedstrijd tegen een Schots team, Murieston UGFC. De eerste indruk was “wat een kleine meiden” maar voetballen konden ze wel. Gelukkig was het een sportievere wedstrijd dan de eerste twee, maar winnen zat er niet meer in voor SVW. 2-0 werd de uitslag.Ondanks deze verliespartijen waren de ouders en andere aanhang trots op de MC1. Voor de speelsters was het een leerzaam voetbalweekend.

Lekker weer terug naar de camping, voor een goed gesprek met een borrel erbij. Op het kleine stukje tussen ingang camping en blokhut kwamen we langs een speelvijvertje met kabelbaan. Uitleggen wat hier gebeurde is bijna niet mogelijk. Ik zou zeggen: kijkt u voor de foto’s eens op www.svwmeiden.nl, dan ziet u hilarische beelden van ……. nou ja, kijkt u zelf maar.

Tja, de laatste avond alweer. Het eten was weer prima geregeld: grote pannen soep voor 48 man, geen probleem voor de inmiddels ervaren kokkinnen. Daarna heerlijke pannenkoeken. Coaches Bob en Sander hebben geleerd hoe ze beslag moeten maken (waar Sander’s vrouw en kinderen natuurlijk heel blij mee zijn) en de overheerlijke pannenkoeken werden gebakken door Roos en Jesper. Of ze nooit iets anders hebben gedaan…..

Als in een echt pannenkoekenrestaurant werden de bestellingen genoteerd: eentje met appel en rozijn, twee met spek en kaas, o ja, doe er ook nog maar eentje met ham op het terras…… Ze hebben zeker een uur lang staan bakken in de hete keuken! Complimenten aan de pannenkoekenbakkers!!Als afsluiting nog een avondje oerhollands bingo gespeeld. Margriet O. en Marian J. hadden stad en land afgelopen om prijsjes te verzamelen (dank aan de HHWse middenstand), en hadden tijdens de bingo strak de regie in handen.

En John O. keek weer met een schuin oog toe of het allemaal goed ging……Beter laat dan nooit kregen de meisjes nu de kans om toch nog een goede nacht te maken: de snurkende vaders werden met matras en al verbannen naar de recreatiezaal. Daar hebben ze heerlijk met z’n vijven liggen snurken, proesten, zagen, en wat al niet meer, zonder dat een ander daar last van had.

Maandag 13 april.
Voor de laatste keer ontbijt met z’n allen, in een rustige zondagochtendstemming: jaja, de meiden werden na iedere nacht vermoeider en dus stiller…..Al snel na het ontbijt begon de één na de ander z’n tas in te pakken. De overgebleven etenswaren werden verdeeld, de aanhangwagen werd weer volgegooid, en rond het middaguur was het hele circus weer onderweg naar Heerhugowaard.

Al met al kunnen we terugkijken op een gezellig weekend. “Onze” meiden hebben goed gevoetbald, het weer was fantastisch, de meegereisde familieleden waren allemaal even gezellig. Kortom, voor herhaling vatbaar.

Uw verslaggever Erwin K.

(Om privacy-redenen zijn alle namen gefingeerd)