Bij aankomst op Sportpark ’t Krijt in Zwaag ontstaat in de kantine een aardige discussie over de oprichtingsdatum van deze vereniging. Is het nu 1933 of toch 1930? Kortom: de hele bestuurskamer in rep en roer, want dat moeten wij Westfriezen toch zo kunnen oplepelen.
Piet van der Meulen vindt via zijn mobiele internetaansluiting het jaartal 1930. Trots toont een bestuurslid ons even later het jubileumboek dat ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum in 2005 werd uitgegeven. Maar nu nog de officiële oprichtings datum. Een ander bestuurslid levert een antwoord op deze prangende vraag en toont ons de inschrijving in het Handelsregister van de KvK: 15 september 1930.
Nog even googelen en we hebben ook de dag te pakken: maandag! Op een achteraf grasveld raast een stevige wind en laat daarbij veel blad en takken vanuit de hoge bomen achter op het hobbelige veld. De inkt uit mijn pen waait zo op het papier. Ja, het is compleet herfst. De scheidsrechter komt na ruim tien minuten aanwaaien. SVW is compleet op Thijs en Thom na. Als invaller is meegekomen uit Heerhugowaard ene Jesper. Wij supporteren enigszins beschut door het hoge struweel. Regelmatig zeilt er een afbrekende tak over ons heen.
Al in de eerste minuut, het kan ook in de tweede 60 seconden geweest zijn, zien we het gebeuren. Via een driehoeks opbouw van Richard naar Nikai bereikt de bal Dajo en het jong weet de 1-0 te noteren. En dat tegen de stevige wind in! De Westfriezen denken even terug te komen na een verre doeltrap door hun keeper, maar Melvin weet er wel raad mee en redt op vrij eenvoudige wijze. SVW zet druk op de ketel en speelt voornamelijk op de andere speelhelft. Via een fraaie voorzet krijgt Nikai de bal op z’n slof en spurt op de keeper af. Jammer voor ons, maar gelukkig voor het doeljoch tikt een Westfries de bal op tijd weg. Hoekschop.
Na ongeveer elf minuten hurkt Mo op het veld en maakt zijn veters vast. Gratis tips: dat doe je zelf vóór de wedstrijd, of je laat het doen door coach Hans, of je voorziet je voetbalschoenen van Russisch klittenband. Richard krijgt het op z’n heupen en speelt de bal door de benen van de keeper, maar die herpakt zich en weet nog net op tijd de bal te stoppen. Nikai is net een bulldozer en baant zich om diverse spelers naar voren. Zijn schot belandt net naast – kan van richting zijn veranderd door de vele takken op het veld. Nou ja, als je een kans krijgt, dan moet je ‘m voor het volle honderd procent nemen. Even later schiet ‘ie wel raak en noteer ik de 2-0 in mijn schrijfbloc. Wij halen af en toe flinke takken van het veld.
Mo krijgt een fikse trap tegen de enkel, net onder de scheenbeschermer. Hier helpt zelfs een natte wonderspons niet. Mo vertrekt met een van pijn vertrokken gezicht naar de kant en Jaimy komt als reservespeler in de wedstrijd. Jaimy’s armspieren krijgen het flink te verduren, want hij mag een aantal keren achter elkaar de bal tegen wind inwerpen, nadat de Westfriezen de bal via de westelijke kant van het veld over de lijn schieten c.q. laten waaien. Na 35 minuten vindt de jonge scheidsrechter het welletjes en fluit af voor rust. Wij komen ook voor onze rust en stormen de kantine in.
Onze koffiepauze duurt zeven minuten te lang, want die tijd is al verstreken als wij ons – dit keer tegen de harde wind in – verankeren in de grond. Piet roept op eens naar de keeper van de Westfriezen: “Ben je er nog, Melvin?” Melvin? Die staat aan de andere kant in het veld! “Oja, vergeten dat we nu de andere kant op spelen.” Het derde doelpunt laat niet lang op zich wachten; met een schitterend schot in de kruising rondt Nikai een aanval af. Mo doet ondertussen ook weer mee en pareert een bal in het zijnet. ’t Zal toch niets te maken hebben met zijn blessure?
Thomas vertoont plotseling veel vechtlust en speelt de bal behendig door naar Nikai die er alleen maar een tikkie tegen hoeft te geven: 4-0. Even later komt er vanuit de diepte via Luuk een superbal naar voren. Mo weet als enige de bal met het hoofd te raken – jawel, hij moet toch zijn zere been ontzien – en kopt net naast, waarbij de bal in het gebladerte achter ons verdwijnt. Het begint te miezeren (‘vogelpies’ volgens Piet), vervolgens een kortstondig buitje waarbij de wind stevig aantrekt.
Met een KLAP valt de Klapstoel van Elly op het tegelpad. Astrid trekt de capuchon van haar jas over heur haar en zo trotseert zij de elementen. Da’s Jastrid ten voeten uit. Ineens staat Marnick – normaal een verdediger – ook voor het doel en weet bijna te scoren. Aangezien ‘bijna’ niet telt, ga ik verder met de volgende actie. Vanuit het achterveld komt Jurgen naar voren sprinten en geeft een hoge voorzet voor het doel. Mo krijgt de bal nu wel goed op het hoofd en weet te scoren: 5-0. MOoi!
De 6-0 is te danken aan de voortreffelijke samenwerking tussen Thomas (voorzet), Mo (omhaal), Richard (schot op de keeper) en Nikai die afmaakt. En vrije schop van Richard doet de keeper besluiten de bal hardhandig in de bosjes te doen verdwijnen. Na ruim anderhalve minuut komt Thomas triomfantelijk met de wedstrijdbal op de proppen. Hans had toen al bijna een reservebal in het spel gebracht.
Nog geen tijd? Nee, de scheidsrechter laat nog even doorspelen.
De bal komt in bezit van de Westfriezen en net voor het doel onderschept Marnick de bal met een sliding. Een tegenstander valt over hem heen en Marnicks neus raakt hardhandig het hobbelige veld. De scheidsrechter besluit een penalty te geven, maar als onder andere Hans de man op zijn onjuiste beslissing wijst (lees: tekst en uitleg geeft), wordt het toch een hoekschop. Als Nikai tegen de nemer daarvan zegt dat ‘ie moet opschieten, beledigt die speler Nikai door een heel lelijk scheldwoord te noemen (het KWF strijdt tegen die ziekte, dus kun je wel nagaan…). Tja, en dan slaan de stoppen door en krijgt die speler klop. Schande van beide spelers!
De scheidsrechter fluit de wedstrijd (vroeg)tijdig af. Al met al was dit geen storm in een glas water. Het duurt geruime tijd voordat onze spelers uit de kleedkamer komen. Er moest immers gedoucht worden; weliswaar in een bonte verzameling Björn Borg-underwear, maar de eerste overwinning staat op naam van Hans. Hopelijk gaat het er volgende week rustiger aan toe.