SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

maandag 12 oktober 2009

Nieuws: Voetbal

Zaterdag 10 oktober 2009:

Komt Hans naar mij toe en zegt dat ik het helemaal mis had in mijn verslag van 26 september 2009.

De scheidsrechter van die wedstrijd was niet Cees Hendriks, maar ED BLANK. Excuses aanvaard voor dit eigenaardige misverstand? Ja, natuurlijk Menno; jij hebt immers geen verstand van voetbal. Aan de zijkant van het kunstgrasveld, staand achter een vuilcontainer – dat dienst doet als provisorisch schrijftafeltje – sla ik deze wedstrijd gade.

Het hele team is compleet; een unicum. Uit geroezemoes vang ik op: “De Zouaven B4, die leiden op dit moment de competitie.” Nou en? We spelen vandaag THUIS op een fantastisch veld met een hoop publiek. Milly vlagt voor SVW.

Vanaf de aftrap speelt onze achterhoede de bal direct richting DZ-doel, waarbij de keeper ogenblikkelijk in actie moet komen. Het is duidelijk: de toon is gezet. Marnick jekkert de bal vanaf de middencirkel net over het doel. De keeper uit Grootebroek haalt geschrokken de bal op en mompelt: “Zou dat joch krachtvoer in de Brinta doen?”

De doelschop komt telkens weer voor de voeten van onze spelers terecht. Nou, die weten er wel raad mee: Nikai schiet in het zijnet, terwijl de keeper uit z’n doel is en Richard jaagt de bal net voor het keepershol richting bosjes. Mo krijgt een waarschuwing van de scheidsrechter: MOndje dicht! De coach van De Zouaven roert zich nu ook: “Jongens, naar voren!” Gek hè, en dan doen ze dat ook. Als Hans begint te brullen, dan gaan ze soms in discussie – terwijl het spel gewoon doorgaat! Enfin, de jongens stormen naar voren en Melvin is net op tijd terug om de bal van de doellijn te redden. Pfff.

Via Jaimy en een snelle middenspeler bereikt de bal Nikai en hij speelt de keeper beheerst uit. Elly, de moeder van Jurgen en Kevin, juicht ingetogen: 1-0. De Zouaven komen gevaarlijk dicht bij een tegenpunt, maar het eenvoudige afstandsschot gaat maar net over. Even later weer een aanval, waarbij Melvin wel heel erg ver uit zijn doelgebied loopt om de bal te pakken, maar raakt daarbij zelfs geblesseerd. Aangezien de scheidsrechter niet affluit loopt een speler van de B4 zó met bal en al ons doel in. Tis gelijk (over met de voorsprong).

Vanaf de aftrap verdwijnt de bal iets te enthousiast over het hek in de sloot. Hans verzoekt Dajo het drijvend voorwerp op te halen. Ondertussen spelen wij verder met een kostbare reservebal. Sta ik even een geintje te maken met kennissen van Elly en mis ik toch de actie die leidt tot een strafschop tegen SVW. “Hij gaat erin; hij gaat er niet in.” Ja, beste mensen je hebt altijd 50 % kans dat het misgaat. En zo gaan we de rust in met een stand van 1-2.
Schoonvader Piet haalt een dienblad met koffiebekers en nog is er niet genoeg (wie zijn al die mensen bij ons aan tafel, MT). Terwijl er ook gewoon enkele ouders langs de lijn blijven staan.

Direct na rust valt op dat Thom niet aanwezig is. Vertrokken, omdat hij niet tijdig mocht wisselen. Mijn schrijverstafeltje fungeert diverse malen als ‘Holle Bolle Gijs’: “Papier hier! Dank u!” De scheidsrechter fluit af voor de tweede helft en Nikai poeiert direct de bal in het gatenkaasdoel: 2-2. Ja, zo snel kan voetbal zijn. Mo schiet enkele minuten later over, terwijl Thomas geheel vrij staat. Naar mijn bescheiden mening is HARD ROEPEN of ZACHT SCHREEUWEN dan toch de beste aanvalsmethode. Via een snelle pass vanuit de achterhoede door Thijs en een fraaie voorzet van Nikai weet Mo er 3-2 van te maken. Het grensrechtertje van De Zouaven vlagt constant op middenrifhoogte; ja, als je zo klein bent, dan zijn je armen nog niet volgroeit. Terwijl ik dit geneuzel opschrijf, valt de gelijkmaker. Een snelle actie van Dajo resulteert in een net-naast-bal door Nikai. Kijk, daar valt nog heel veel op te trainen Hans: nét naast moet gewoon NET IN worden.

Melvin weet op katachtige wijze nog net de bal over de lat weg te tikken. Pfff. Na een hoekschop redt Melvin wederom op knappe wijze, maar krijgt een trap na van een tegenstander. En ja, dan schiet Melvin uit zijn slof en zijn rol als keeper. ‘Rood’, besluit de scheidsrechter. Woedend om zoveel onrecht beent Melvin naar de kleedkamer. Gelukkig draagt hij nog wel een deel van de keepersoutfit over aan Mo. Niet alleen als speler, maar ook als keeper heeft hij behoorlijke kwaliteiten. Op verbluffende wijze redt hij een aantal keren op rij. Bijna voor het einde van de wedstrijd gelast de scheidsrechter een korte afkoelingsperiode voor beide partijen in. Nee, het ging niet over koetjes of kalfjes, maar of de scheidsrechter de koe bij de horens vatte zullen we nooit te weten komen.

En met een eindstand van 3-3 komt er een einde aan deze enerverende wedstrijd.
Volgende week komt het ‘broertje De Zouaven B5’ op bezoek. Van mij daarvan geen verslag, omdat ik een lang weekend in Makkum bivakkeer.

Tot 24 oktober! Menno Thirij