SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

Home ›› Junioren ›› SVW '27 A1 ›› Nieuws

maandag 16 maart 2009

Nieuws: Voetbal

"Goed nieuws"

15 maart 2009

Een week later en wederom op het eigen Sportpark. Wedstrijden tegen Purmerendse ploegen zijn altijd bijzonder te noemen. Onze trainer is, zo begrijpen wij later, speciaal eerder van de skivakantie teruggereisd. Ook hij zal weten dat Purmerenders vaak nep-Amsterdammers genoemd worden en durft het nu dus wel aan om aanwezig te zijn.

Voor mij zijn er in deze wedstrijd drie dingen te zien, waarvan er twee de moeite waard zijn om extra toe te lichten. De derde, het continu aanmerkingen hebben op de beslissingen van de scheidsrechter door de tegenstander van vandaag, is het opnoemen nauwelijks waard. Bovendien wordt het, zoals altijd weer, “verzacht”door daarna nog even “mondje dicht”of “accepteren” te roepen; het perfecte excuus om daarvoor van alles te mogen uitbraken. Zeer de moeite waard om te vermelden is het optreden van de scheidsrechter van vandaag, die ondanks alle hectiek in en rondom het veld uitstekend bij de les blijft en zijn hoofd koel houdt. Hij zit kort op de acties en heeft oog voor alles wat er rondom hem gebeurt. Treedt kordaat op, geeft een gele kaart als het echt niet anders kan. In sommige situaties was misschien rood op zijn plaats geweest, maar dan was de wedstrijd wellicht echt ontspoord. Chapeau voor deze vrijwilliger; Dhr. M. Vrasdonk!

En het derde dat opvalt deze wedstrijd? Onze achterste linie! Mag wel eens genoemd worden. Met veel inzet en onderling vertrouwen wordt er vandaag uitstekend van de goal af verdedigd, waardoor Purmersteijn maar weinig mogelijkheden voor het doel kan krijgen. De bal wordt met lef en vertrouwen rondgespeeld, er worden flinke duels uitgevochten en daarmee wordt de basis gelegd voor een systeem waar onze middenvelders en aanvallers wat mee kunnen in offensief opzicht.

Het is direct duidelijk dat Purmersteijn een fysiek sterke ploeg binnen de lijnen heeft, met als exponent de rechtsback van de ploeg (die had ik wel eens in Jan’s gele hesje willen zien!). Hij heeft zelfs “De Parel” op zijn rug staan, alhoewel dat bij nader inzien ook bij de andere spelers achterop te lezen was. Van het verschil op de ranglijst (18 punten) is in de hele wedstrijd niets te zien. Ondanks de fysieke kwaliteiten aan de kant van Purmersteijn heeft SVW een licht veldoverwicht en betere mogelijkheden. Wat we ook vorige week zagen, het ontbreken van een verzorgde eindpass waardoor de afronding makkelijker wordt, zien we nu weer. Dat zorgt ervoor dat het lang 0 – 0 blijft. In de 29e minuut valt de eerste van in totaal 4 gele kaarten aan Purmerendse kant; ik heb getracht de rugnummers op te schrijven, maar ik kon ze niet ontdekken (is dit bewust?). Onze verzorger heeft het druk en moet regelmatig uitrukken, maar kwijt zich uitstekend van zijn taak want ze kunnen allemaal steeds weer verder spelen.

Als er naast mij, in de 49e minuut, even gemopperd wordt waarom de eerste helft zo lang duurt, wordt plotseling duidelijk waarom. Een vrije trap vanaf zo’n 25 meter van het doel aan de linkerkant is het gevolg van een handvol sterke individuele acties van onze linkshalf. De muur wordt opgesteld en lijkt een onneembare veste. We zien een geweldige trap langs deze muur met een stuit op een moment dat doet denken aan de stuit die de 2e (of 1e) keeper van een ploeg uit de hoofdstad eerder deze week ook zag. Het resultaat is ook hetzelfde en de 1 – 0 kan op de rekening van onze linkshalf worden bijgeschreven. Daarna wordt er gefloten voor de verdiende 15 minuten rust.

Het strijdplan van Purmersteijn in de tweede helft is duidelijk; druk naar voren en op een gegeven moment achterin 1-op-1 gaan spelen. Ondanks deze druk blijft SVW goed rondspelen en zijn de beste mogelijkheden ook voor SVW. Zo nu en dan is het even knijpen met de billen, maar de gelijkmaker blijft uit. Als oud-honkballer ben ik bekend met het geven van “tekens” in bepaalde spelsituaties en ik heb nu ontdekt dat de voetbalsport dit fenomeen heeft overgenomen. Ik zal er niet verder over uitwijden (want “tekens” zijn nu eenmaal geheim), maar het is erg leuk om te zien hoeveel inspiratie het voetbal toch iedere keer weer uit het honkbal weet te halen. Kort na wéér een blessurebehandeling bij Alon, wordt een vrije trap in de 66e minuut op miraculeuze wijze doorgekopt door één van onze centrale verdedigers in de 16-meter van Purmersteijn. Via een aantal kopmomenten komt de bal bij terecht bij de net opgelapte Alon en weet hij met een listige en stijlvolle lob de terechte 2 – 0 aan te “tekenen”.

Kort daarvoor en daarna zien we een wissel en wat veldomzettingen plaatsvinden, die ervoor zorgen dat met een gerust hart de wedstrijd uitgevoetbald kan worden. Als we geruchten horen dat de scheidsrechter 7 minuten extra tijd zal bijtellen wordt in de 92e minuut ook nog één van de moegestreden centrale verdedigers gewisseld. Gedreven door het aanhoudende commentaar op de leidsman, besluit deze tot slechts 3 minuten extra tijd en zitten deze belangrijke punten in de tas.

De (vaste) opstelling:
Danny (K), Jorran, Sven, Leon (92. Bruno), Bas (64. Tom), Roald, Stefan, Alon, Mark, Marink en Jeffrey (70. Dave).