SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

Home ›› Junioren ›› SVW '27 C4 ›› Nieuws

maandag 13 oktober 2008

Nieuws: Voetbal

Zaterdag 11 oktober 2008:

Aangezien de C7 niet meer bestaat, zijn Dajo en Joey (tijdelijk?) geplaatst bij de C4. Hopelijk komt er binnenkort snel duidelijkheid voor alle voormalige spelers van de C7. Uit zeer betrouwbare bron (de vader van Thijs) verneem ik dat Melvin Smit en Danny van Dijk vandaag niet aanwezig zijn. Soms kunnen blessures langdurig van aard zijn. In ieder geval beterschap gewenst. De C4 begint met een sterk aanvallend spel. Bram Smit (voor vandaag grensrechter) en Ton Benschop (vandaag in de functie van elftalgeleider) hebben het team goed op de grasmat staan én drie wissels langs de kant. Roy schiet net over het doel en daarmee is de toon gezet. Dat geldt overigens ook voor Nick, Gavin, Remon, Kevin, Dirk, Thijs, Dylan, Nigel, Tim en Mitchell.

Danny G. geniet ondertussen lekker in het zonnetje wachtend op een bal. Z’n tegen-de-zon-in-kijk-cap heeft-ie niet nodig (we zullen zien). Tijdens een aanval van Nigel trapt scheidsrechter Buisman achteloos een ingeschoten bal uit het veld. De Blokkers weten bijna te scoren – althans dat valt op te maken uit enkele ‘oeh’s’ van de meegekomen supporters. De keeper van de Blokkers heeft blijkbaar enorme harde beenspieren, want hij stopt tot tweemaal toe een hard aangeschoten bal. En een vrije schop belandt netjes in de handschoenen van de goalie. Dylan krijgt nog een prachtkans als hij NET voorlangs schiet.

Het is uiteindelijk Roy die het eerste doelpunt weet te scoren. Bram belooft mij dat de echte wedstrijd pas na de rust begint. We wachten het af. Na een kortstondige pauze begeven wij ons weer langs de zijlijn. Vanaf het parkeerterrein nabij de Waardergolf schitteren vele autospiegels ons in het gezicht. Tim is de eerste speler die breed naast schiet. Vader Benschop snelt opeens met de watertas naar zijn zoon Remon. die wel een oppeppertje met de wonderspons kan gebruiken. Dat het koude water effect heeft op het lichaam van Remon bewijst hij door even later snoeihard op doel te schieten. Uit de verwarring weet… Thijs te scoren (2-0). Het team blij. Z’n vader vreugdevol. Bram roept: “Goed zo!” en Ton neemt nog even een afwachtende houding aan, want er kan sprake zijn van geluksfactor 7. Vanuit een ‘oudewijvenhoekschop’ weet Kevin uiteindelijk het derde punt te maken en nog geen anderhalve minuut later schiet hij over de keeper tegen de lat.

Net voor onze voeten raakt een speler van de Blokkers geblesseerd. Ton verzacht de pijn met wat water. Wat de scheidsrechter bedoelt met zijn opmerking “Altijd dat gezeur” wordt ons niet duidelijk. Regelmatig wisselt Ton alle spelers. Het valt mij op dat er zelfs vanuit de achterhoede geroepen wordt naar voren. Vanuit mijn logica is het logisch dat de achterste speler het beste overzicht op het hele spelgebeuren heeft. Thijs komt aangerend en plaatst de bal handig naast de keeper in het doel. De keeper blijft languit liggen met een hap gras tussen de tanden.

Boe! Even later maak ik Ton opmerkzaam op een enorme kleunpartij tussen Schagen B3 en SVW B3 op het veld naast ons. Tijdens de consternatie merken wij niet op dat de C4 alweer gescoord heeft. Gelukkig komt Kevin het zelf melden: “Ik heb gescoord, ik heb gescoord.” Dat is dus vijf. Na een voorzet van Dajo weet Thijs het zesde doelpunt te scoren. “We hebben een nieuwe spits”, roepen enkele spelers. Om dat waar te maken flikt Thijs het kunstje nog eens (7-0). Ton is overduidelijk ook blij met het behaalde resultaat. Thijs gaat nog niet op de schouders.

Danny loopt voorop naar de kleedkamer; waarschijnlijk om zijn cap op te zetten, want de zon prikt toch aardig in de ogen. Ondertussen zien wij over de brug lopend op de bodem van de brede sloot een hoekvlag van SVW liggen – erin gegooid door een kwade speler van Schagen. Ik zou zeggen: gewoon in rekening brengen bij die club. Inmiddels zijn twee politieagenten gearriveerd om beide partijen aan te horen. Volgende week geen verslag van mij, omdat ik dan weekend vier in Friesland. Tot een andere keer.

Menno Thirij