De uitwedstrijd werd door SVW gewonnen met 1-8, dus voor SVW en onze spitsen in het bijzonder, de kans om het zelfvertrouwen terug te winnen.
De groenzwarten gingen voortvarend van start en combineerden prima. Kalok was op links gestart en kreeg enkele mogelijkheden om te scoren, maar zocht soms een medespeler, daar waar zelf schieten soms de beste optie leek. Svw heerste op het middenveld en de weinige ballen die onze verdediging bereikten, werden door de verdedigers prima verwerkt.
Er werd prima gecombineerd en de tegenstander kwam er niet aan te pas. Toen Yannick in de 13e minuut op rechts Leon aanspeelde wist deze zich te ontdoen van zijn tegenstander en kon het strafschopgebied binnenlopen waar hij om de keeper slalomde en zo het eerste doelpunt aan.
Nu gingen de toeschouwers er eens goed voor staan, dit bij gebrek aan een zittribune. Zouden onze elf nu eindelijk eens het juk van zich afgooien en doeltreffend met de kansen omgaan? Het zou toch nog zo’n 16 minuten duren voor arbiter Neefjes weer naar de middenstip zou wijzen. Het was Antonie die vlak voor rust met een droge schuiver de doelman passeerde, op assist van Leon.
Ook de tweede helft nam Svw meteen het initiatief en werd de vrije man steeds gevonden. We kregen talloze kansen de score te verhogen, maar zoals vaker de laatste weken gaan ze er niet in.
Toch wil ik de voorste linie een compliment geven, ze werken keihard en bieden de tegenstanders nauwelijks kans om op te bouwen. Dit gaat goed komen. Dat ook Jordy op de weg terug is mag duidelijk zijn, hij speelde een prima partij.
Na zestien minuten wist Kalok in de zestien de bal goed bij zich te houden, waar bij hij ook nog oog had voor Leon. Deze kon zijn 2e doelpunt van de dag maken en de eindstand werd daarmee bepaald op 3-0. Niets op af te dingen.
Jongens veel succes de komende 2 wedstrijden, ik ga mijn grenzen verleggen en ben een weekje in het buitenland.