SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

zondag 24 februari 2008

Nieuws: Voetbal

Broodje bal nieuwe traditie na de wedstrijd

(24 februari 2008)
SVW’27 9 – WBSV 3 2-0

1-0 Danny van Lavieren, 2-0 Dennis Oudhuis

Alle zeilen moesten weer worden bijgezet door de technische staf om op de zondagochtend elf knapen het veld in te sturen. Gelukkig had Jeremy de weg uit de Brabantse kroegen richting de polder weer gevonden en kon ook hij meedoen. Brabantse nachten zijn lang zingen ze wel eens, maar dat ze zo lang duren. Ongelofelijk. Ook Silvester had zijn voetbalschoenen meegenomen, maar naast dat ook zijn vriendin. De eerste grappen werden snel gemaakt. Tim: “Is dat Silvie’s Meis.” Een dijenkletser natuurlijk. Na de zeperd vorige week tegen Koedijk konden we tegen de nummer laatst eindelijk weer eens punten pakken. De uitwedstrijd tegen WBSV was er één om niet te vergeten. Met nog een kwartier te gaan scoorden we vier maal en behaalden we alsnog de winst.

Voor aanvang van deze wedstrijd haal ik altijd Tim op en vraag hem altijd even of hij zijn handdoek in zijn tas heeft gestopt. Dat vergeet hij nog wel eens. Na tien keer vragen raakte ook ik overtuigd, maar aangekomen bij de fietsenstalling kwam de linkermiddenvelder erachter dat de fietssleutel miste. Dan zit er niets anders op en fietste Tim vervolgens met zijn scheurijzer de kleedkamer binnen. Verbaasde gezichten. De fiets kreeg een mooi plekje in de doucheruimte. Nog erger verroesten kon dit barrel toch al niet meer. Ondergetekende wederom op de goal en kreeg het voor elkaar om tijdens de warming-up Rik op de grond te laten rollen van het lachen. Rede was een droge redding van mij met het rechterhandje.

De eerste helft was goed, veel overwicht en als keeper viel er weinig te doen. Daar wordt je toch geen doelverdediger voor, om de overgebleven grassprieten in het doelgebied te tellen. Hugo maar even gewaarschuwd of hij het even spannend wilde maken. Corner aan de linkerkant, geen tegenstanders in de buurt en Hugo presteert het om de bal op zijn eigen goal te koppen. Dat verwachtte ik natuurlijk al. Hugo staat namelijk bekend om zijn kwaliteiten als het om maken van eigen doelpunten gaat. Voordat ik de bal in de handschoenen klemde riep ik al ‘Lekker Hugo’. Aan de overkant was het wel raak. Danny scoorde de 1-0 na een knappe assist van Silvester.

In de rust nam Remon het woord en vertelde dat hij niet verder kon vanwege een hamstringblessure. Maar om welke hamstring ging het nou? Die van zijn been of die in zijn arm van de vele bewegingen om het vloeibare goud naar binnen te werken. Remon mocht niet meer verder, maar werd ook buitenspel gezet voor de derde helft. Even terugspoelen naar de tweede helft. Kat in het bakkie. Genoeg kansen gekregen om de voorsprong uit te bouwen, maar alleen Dennis wist nog te scoren na een assist van Rik. In de slotfase kreeg de tegenstander nog één kans, maar verder creëerde ze moeilijk kansen. Twee keer verwachtte ik een zondagsschot op de goal, maar ze maaiden finaal over de bal heen.
Eindelijk weer drie punten. Pas de tweede overwinning in de laatste zes wedstrijden. Voorzichtig kan er weer naar boven gekeken worden in de rangschikking. Na afloop in de kantine gingen een aantal spelers aan een broodje bal met mayo. Een nieuwe traditie bij het negende. Wat zijn die dingen toch lekker. De dag werd afgesloten met een potje monopoly bij Remon thuis, toen nog gewoon in originele staat en niet ‘de camping’ zoals nu. Tim won het spelletje.

Post.