SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

maandag 18 februari 2008

Nieuws: Voetbal

Bakker en Danny beleven hun 15 seconds of fame

(17 februari 2008)
Koedijk 9 – SVW’27 9 7-1

Eens per jaar keert de avond der avonden weer terug. De verjaardag van onze Bakker. Een feest om niet te vergeten, want elke keer gebeurt er wel iets bijzonders waar je het dan nog jaren lang over hebt. Vaak gehoorde kreet is dan ook dat de verjaardag daarvoor niet overtroffen kan worden. Dan moet ik mijn woorden terugnemen. Wat er de avond voor de wedstrijd tegen de koploper gebeurde was weer om te gieren. Natuurlijk gingen de bruine pretpalen als vanouds naar binnen en werd spelersvrouw Sanne dronken gevoerd door haar een heel groot wijnglas te geven. Lachen, maar het leukste van de avond. Dat stond nog te gebeuren.

Stampvoeten op de gang. Remon komt half bezopen de woonkamer binnenlopen. Verbaasde gezichten alom. Lekt er ergens een waterleiding. “Waar is de waterpomptang” klonk er vanuit de keuken. De situatie bleek erger te zijn. “Er staat een boerderij in de fik.” Het feestgedruis verplaatste zich naar buiten in de Russische kou en waren als één van de eerste aanwezig en zagen hoe het huis, de bewoners waren op vakantie, in vlammen op ging. De politie werd gebeld, maar natuurlijk werd er ook een filmpje gemaakt. Vandaar het verslag, want Post had al een enkeltje tukkerland genomen. Kosten nog moeite werden gespaard om er een kaskraker van te maken en werd vervolgens een deur ingetrapt. Indrukwekkend om al dar vuur te zien eigenlijk. Normaal zie je dat alleen in Amerikaanse blockbusters. Ook viel een modern lcd scherm op, maar die werd voor de verandering niet meegenomen.

Omdat het zo stervenskoud was bleef men bij de brand staan kijken. Lekker warm en de eerste grappen deden de rondte. “Zou ik een peukie mogen opsteken of ben ik dan verdacht”, vertelde Pronk. En daar kwamen ze dan. Mijn collega vrienden van de pers. De journalisten van RTV Noord-Holland kwamen polshoogte nemen. Om het verhaal te dramatiseren werden Danny, Bakker en huisvriend Yorrick voor de camera gesleept om ‘bezopen’ hun verhaal te vertellen. Vooral Danny maakte zich onsterfelijk met de woorden ‘hoi’. Nadat het verhaal was verteld werd er ook nog vermeld wie er jarig was. De helden. Het spektakel is trouwens nog terug te vinden op de site van RTV Noord-Holland voor diegene die het niet geloven. De medische ploeg deed ook nog van zich spreken door Danny aan het zuurstof te zetten. Trots liet hij dan ook het formulier als bewijs zien de volgende dag in de kleedkamer.

Juist, want na al het feestgedruis moest er ook nog een bal getrapt worden. In de heenwedstrijd tegen Koedijk hielden we redelijk stand, maar gingen we alsnog in de slotfase de bietenberg op. Terecht overigens. Helaas moesten we spelen op kunstgras. Kutgras genoemd door de meeste. Post zou weer op de goal, maar Rob had teveel last van zijn enkel en nam de honours waar. Het weer was goed en er klonk muziek uit de speakers, maar dat bleek voor het eerste te zijn. Vooraf hoorde we dat Koedijk de vorige wedstrijd niet had gewonnen met 10-3 van MFC, maar verloren. Dus hoe de wedstrijd ook zou verlopen liepen we drie punten in. Werd er verloren dan speelden we quitte. Eerste helft bleef het lang 0-0, kregen we nog een goede kans van Stefan, maar daarna was het over met de pret. Invaller Vincent deed nog wat terug met een doelpunt, maar na de rust hadden we niets meer in de melk te brokkelen.

We kunnen er kort over zijn. Gewoon 7-1 ros gekregen. Nog wel goede mogelijkheden gehad met een vrije trap van Dennis op de paal, daarna de rebound tegen de kruising en de volgende rebound in de handen van de doelman. Na de wedstrijd werden de wonden schoon gelikt. Letterlijk. De zwarte gemalen stukjes autoband zat op plaatsen waar het niet hoorde. Kunstgras is niet leuk. Zeker als het van een trieste kwaliteit is. Slidings moesten achterwege gelaten worden, maar toch waren er diverse schaafwonden alleen al omdat spelers een keer op de grond vielen na een duel. Hoe kan de KNVB en de UEFA kunstgras als het veld van de toekomst beschouwen. Je moet het gras juist ruiken, voelen en desnoods eten. Jammer van de wedstrijd, maar de verjaardag van Bakker was er eentje om niet te vergeten. Het kan haast niet overtroffen worden volgend jaar, maar iedereen weet diep van binnen dat er ook volgend jaar weer iets spectaculairs staat te gebeuren.

Post.