SVW '27 - De officiele website van voetbalvereniging SVW '27 uit Heerhugowaard

woensdag 25 maart 2009

Nieuws: Voetbal

‘Kun je nagaan hoe slecht hun rechtshalf was’

(22 februari 2009)

Kolping Boys-SVW’27 9 3-4
0-1 Hugo van der Laan, 1-1, 2-1, 2-2 Sylvester Keus, 3-2,
3-3 Joost 5e,
3-4 Jesse de Jong

Je moet als journalist, schrijver altijd oppassen dat je prestaties van individuen niet te snel gaat romantiseren met een lading aan superlatieven. Er zijn uitzonderingen. De wedstrijd van het negende eind februari uit bij Kolping Boys staat geheel in het teken van één man. Een man die altijd weet te scoren in Obdam. Een man die met trots een houthakkersvest draagt. Kortom een man die luistert naar de naam: Jesse de Jong. Onverwacht en onbewust groeide hij uit tot de held van het negende door in blessuretijd een afgeketste voorzet prompt tussen de palen te schieten. “Ik heb de hele wedstrijd voor spek en bonen meegedaan, maar op het beslissende moment moet je op de juiste plaats staan,” vertelde Jesse met een lach na afloop tegenover de verzamelde pers.

Een verassende overwinning, want er ontbraken nogal wat namen. Post moest een basketbalwedstrijd spelen, Tim en Rob hadden een familiefeestje ergens op een boot in Den Helder, Rik was met zijn geliefde Sanne een weekend in London om daar Valentijn, haar verjaardag en hun relatie te vieren. Drie vliegen in één klap. Slim gedaan van Pronk. Zelfs routiniers als Dick Nanninga en De Patert moesten verstek laten gaan. Gelukkig speelde er drie man van het vijfde mee, die na afloop verklaarden dat ze het leuk vonden om weer eens een wedstrijd te winnen. Laatste man Bart en twee keer Joost, waarvan de ene de 3-3 wist binnen te schieten. De andere Joost stond al snel bekend als de slager van Heerhugowaard. Een type Henk Fräser, maar dan wel met een goed schot in de benen. Een gestrekt been hier en daar was dan ook geen uitzondering. Tenminste, dat heb ik allemaal te horen gekregen van mijn bronnen Bakker en Jesse. Dat neem ik dan maar voor kennisgeving aan.

Terug naar de wedstrijd waar Bakker zijn zoveelste comeback maakte in zijn loopbaan onder de lat en Jesse de eerste helft een vlag in zijn handen kreeg gedrukt. De tweede helft mocht hij opdraven binnen de lijnen, maar dat verliep alles behalve vlekkeloos. Jesse: “Ik vocht tegen mijn longen en de zwarte vlekken voor mijn ogen.” En dan toch de winnende scoren? “Kun je nagaan hoe slecht hun rechtshalf was.” Vragend naar de prestaties van onze doelman wist Jesse het volgende te vertellen. “Luchtscheppen is ook een vorm van kunst”. Bakker sprak dat echter tegen en zei dat hij weinig aan de doelpunten kon doen. Don’t shoot te messenger! De wedstrijd werd overigens gespeeld op kunstgras, werd twee keer de lat en één keer de paal geraakt, wist Dennis een megagrote kans omzeep te helpen door de bal centimeters naast de doelpaal te schuiven en bogen wij als team binnen vijf minuten een 3-2 achterstand om in een 3-4 overwinning. Klasse.

Jesse was dan ook het centrale middelpunt na zijn treffer. Het vingertje ging in de lucht alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Hij werd bedolven door een menigte van spelers en kreeg onze spits Abacin in zijn nek. Dat was wel wat moest hij toegeven. Het gedicht ‘de cirkel is rond’ geschreven door ene L. Van Gaal kon dan ook gelijk toegepast worden. Twee jaar geleden stond Jesse op het veld van Kolping nog bekend als de spugende Lama. Het was geen toeval dat alle puzzelstukjes dat weekend in elkaar vielen. Alles wat Jesse aanraakte veranderde in goud. Dat merkte we ook de avond voor de wedstrijd in Almelo bij de wedstrijd Heracles tegen AZ.

Omdat Rik met zijn geliefde in London vertoefde werd Jesse opgeroepen om Bakker en Post te vergezellen. Voor het eerst in al die uitwedstrijden reden we precies goed en kwamen we ruim op tijd aan bij het Polman stadion, dankzij tomtom Jesse. Ook bleef Jesse spits Pellé steunen in het uitvak en dat betaalde zich uit in de assist op de 0-2 van El Hamdaoui. Bovendien kwam zijn voorspelling van de uitslag ook nog uit. Vaker meenemen dat jong dus. Enkele hoogtepunten van de avond waren een razende Van Straalen in de Mac van Almelo en het duimpje van Rob de Koning wegrijdend met de auto na de wedstrijd. Onze held. Bakker helemaal in een scheur achter het stuur.

Post.